Pavićević, Olivera

Link to this page

Authority KeyName Variants
9b709b9f-9800-4e60-a52e-57227b1be4f2
  • Pavićević, Olivera (9)
Projects

Author's Bibliography

Crna ekonomija i crno društvo

Bulatović, Aleksandra; Pavićević, Olivera

(Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju, 2021)

TY  - BOOK
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Pavićević, Olivera
PY  - 2021
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2243
AB  - Ova monografija je podeljena u osam celina u kojima se prikazuje analitički tok postavljenih
polaznih pretpostavki o kriminalnom preduzetništvu kao nastavku legitimnog poslovanja
nelegalnim sredstvima. Polazeći od karakteristika funkcionisanja entiteta organizovanog
kriminala u 21. veku, u knjizi se bliže sagledava tržišna podloga nastanka organizovanog
kriminala koja se zasniva na disfunkcionalnim javnim institucijama. Kada država efikasno nudi
usluge koje u slabim državam nudi organizovani kriminal (naplata dugova, zaštita od nasilja i
iznude, efektivne transakcije u novcu i dobrima itd.), prostor za tržišni plasman „proizvoda“ se
znatno sužava. Pošto dobro upravljanje smanjuje tržište za organizovani kriminal, on evoluira u
transnacionalne forme. Zbog toga se autorke u knjizi detaljno bave pitanjima adekvatnog
represivnog odgovora na nove vidove transnacionalnog organizovanog kriminaliteta. Zaključna
razmatranja su posvećena kontrolnim strategijama, a razmatran je i procenjivan realistički
doseg povoljnih posledica koje politika suprotstavljanaj organizovanom kriminalu proizvodi u
sferi zaštite korupuisa ljudskih i građanskih prava zahvaćenih kroz kategorije i institucije
demokratskog političkog sistema.
PB  - Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju
T1  - Crna ekonomija i crno društvo
ER  - 
@book{
author = "Bulatović, Aleksandra and Pavićević, Olivera",
year = "2021",
abstract = "Ova monografija je podeljena u osam celina u kojima se prikazuje analitički tok postavljenih
polaznih pretpostavki o kriminalnom preduzetništvu kao nastavku legitimnog poslovanja
nelegalnim sredstvima. Polazeći od karakteristika funkcionisanja entiteta organizovanog
kriminala u 21. veku, u knjizi se bliže sagledava tržišna podloga nastanka organizovanog
kriminala koja se zasniva na disfunkcionalnim javnim institucijama. Kada država efikasno nudi
usluge koje u slabim državam nudi organizovani kriminal (naplata dugova, zaštita od nasilja i
iznude, efektivne transakcije u novcu i dobrima itd.), prostor za tržišni plasman „proizvoda“ se
znatno sužava. Pošto dobro upravljanje smanjuje tržište za organizovani kriminal, on evoluira u
transnacionalne forme. Zbog toga se autorke u knjizi detaljno bave pitanjima adekvatnog
represivnog odgovora na nove vidove transnacionalnog organizovanog kriminaliteta. Zaključna
razmatranja su posvećena kontrolnim strategijama, a razmatran je i procenjivan realistički
doseg povoljnih posledica koje politika suprotstavljanaj organizovanom kriminalu proizvodi u
sferi zaštite korupuisa ljudskih i građanskih prava zahvaćenih kroz kategorije i institucije
demokratskog političkog sistema.",
publisher = "Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju",
title = "Crna ekonomija i crno društvo"
}
Bulatović, A.,& Pavićević, O.. (2021). Crna ekonomija i crno društvo. 
Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju..
Bulatović A, Pavićević O. Crna ekonomija i crno društvo. 2021;..
Bulatović, Aleksandra, Pavićević, Olivera, "Crna ekonomija i crno društvo" (2021).

Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism

Bulatović, Aleksandra; Pavićević, Olivera

(Belgrade: Institute for Political Studies, 2021)

TY  - CHAP
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Pavićević, Olivera
PY  - 2021
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2312
AB  - Resilience is contemporary theoretical and practical mainstream framework approach in risk management. Emerging new forms of response to crisis and novel dynamics in addressing it challenge it and spur changes. Changes in relations are being initiated at global, regional, and local scales. Post-liberal social practices are being generated within the neoliberal practice itself, as an open-ended and potentially transformative process of resilient subjects that actively participate in those processes. In contrast with neoliberal practice, post-liberal practices rest on individual capacity for change, not on an actors’ agency to adapt. If choice between transformation and adaptation is a matter of free autonomous action, it implies that the subject is not reduced to the level of mere adaptation to changes and that autonomous actor has capacity to exercise influence. 
The main idea highlighted in this article is that of human agency as the central point of resilience. In the course of social learning process and participative decision-making, resilience becomes rooted in social actors fostering collective transformation in challenging times. The aim of this article is to contest the concept of resilience as a feature of mainstream theoretical discourse on resilient capitalism, by highlighting elements of an alternative perspective on neoliberal, individualistic, entrepreneurial forms of 'resilience'. The authors use this idea to suggest a paradigm shift in humanities on the basis of alternative routes of development as offered by alternative resilience to resilient capitalism.
PB  - Belgrade: Institute for Political Studies
T2  - Beyond Capitalism and Neoliberalism
T1  - Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism
SP  - 339
EP  - 351
ER  - 
@inbook{
author = "Bulatović, Aleksandra and Pavićević, Olivera",
year = "2021",
abstract = "Resilience is contemporary theoretical and practical mainstream framework approach in risk management. Emerging new forms of response to crisis and novel dynamics in addressing it challenge it and spur changes. Changes in relations are being initiated at global, regional, and local scales. Post-liberal social practices are being generated within the neoliberal practice itself, as an open-ended and potentially transformative process of resilient subjects that actively participate in those processes. In contrast with neoliberal practice, post-liberal practices rest on individual capacity for change, not on an actors’ agency to adapt. If choice between transformation and adaptation is a matter of free autonomous action, it implies that the subject is not reduced to the level of mere adaptation to changes and that autonomous actor has capacity to exercise influence. 
The main idea highlighted in this article is that of human agency as the central point of resilience. In the course of social learning process and participative decision-making, resilience becomes rooted in social actors fostering collective transformation in challenging times. The aim of this article is to contest the concept of resilience as a feature of mainstream theoretical discourse on resilient capitalism, by highlighting elements of an alternative perspective on neoliberal, individualistic, entrepreneurial forms of 'resilience'. The authors use this idea to suggest a paradigm shift in humanities on the basis of alternative routes of development as offered by alternative resilience to resilient capitalism.",
publisher = "Belgrade: Institute for Political Studies",
journal = "Beyond Capitalism and Neoliberalism",
booktitle = "Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism",
pages = "339-351"
}
Bulatović, A.,& Pavićević, O.. (2021). Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism. in Beyond Capitalism and Neoliberalism
Belgrade: Institute for Political Studies., 339-351.
Bulatović A, Pavićević O. Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism. in Beyond Capitalism and Neoliberalism. 2021;:339-351..
Bulatović, Aleksandra, Pavićević, Olivera, "Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism" in Beyond Capitalism and Neoliberalism (2021):339-351.

Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra; Ilijić, Ljeposava

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2019)

TY  - BOOK
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Ilijić, Ljeposava
PY  - 2019
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2315
AB  - Otpornost je fundamentalna čovekova funkcija koja, kroz adaptaciju na nepovoljne, stresne i rizične okolnosti kao postojeću ili naučenu veštinu, omogućava pozitivan ishod njegovog funkcionisanja uprkos teškoćama. Ovako određen koncept fenomena otpornosti u savremenim uslovima se razmatra kao element strukture javnih politika (makro-diskurs) ― otpornost se određuje normativnim i vrednosnim aspektima koji utvrđuju za koga je otpornost dobra, šta se njome brani i šta su prihvatljivi načini za njeno ostvarivanje i razvijanje.  Otpornost se može posmatrati i kao mikro-proces, na nivou  lokalnih zajednica, kao lokalna praksa, lokalni kapacitet i spontano samoorganizovanje uz uvažavavanje visokog stepena lokalne autonomije. Razlika između ova dva nivoa delovanja otpornosti (makro i mikro) nekada suprotstavlja dva elementa otpornosti, a to su zahtev za adaptacijom, sa jedne strane i zahtev za transformacijom, sa druge. Otpornost kao penološki fenomen otkriva se kroz uporedivost koncepta otpornosti sa konceptom odustajanja od kriminala, što opravdava fokusiranje mehanizama koji omogućavaju da se ta dva procesa. Ovo ima poseban značaj u vezi sa praktičnim implikacijama za rad sa ranjivim kategorijama stanovništva jer ovi koncepti podrazumevaju da je pojedinac aktivan subjekt, nosilac procesa izgradnje i jačanja vlastitih pozitivnih kapaciteta, uprkos onom što trpi, i usmereni su na identifikovanje snage umesto rizika ili deficita.

Cilj ove knjige o otpornosti je otvaranje prostora za interpretaciju otpornosti u kontekstu izgradnje socijalnog kapitala, na osnovu razmatranja dominatnih normativnih i vrednosnih postavki, različitih polaznih perspektiva o tome ko su nosioci otpornosti, kakva je njihova pozicija u društvenoj strukturi i kako se otpornost interpretira.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
T1  - Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi
ER  - 
@book{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra and Ilijić, Ljeposava",
year = "2019",
abstract = "Otpornost je fundamentalna čovekova funkcija koja, kroz adaptaciju na nepovoljne, stresne i rizične okolnosti kao postojeću ili naučenu veštinu, omogućava pozitivan ishod njegovog funkcionisanja uprkos teškoćama. Ovako određen koncept fenomena otpornosti u savremenim uslovima se razmatra kao element strukture javnih politika (makro-diskurs) ― otpornost se određuje normativnim i vrednosnim aspektima koji utvrđuju za koga je otpornost dobra, šta se njome brani i šta su prihvatljivi načini za njeno ostvarivanje i razvijanje.  Otpornost se može posmatrati i kao mikro-proces, na nivou  lokalnih zajednica, kao lokalna praksa, lokalni kapacitet i spontano samoorganizovanje uz uvažavavanje visokog stepena lokalne autonomije. Razlika između ova dva nivoa delovanja otpornosti (makro i mikro) nekada suprotstavlja dva elementa otpornosti, a to su zahtev za adaptacijom, sa jedne strane i zahtev za transformacijom, sa druge. Otpornost kao penološki fenomen otkriva se kroz uporedivost koncepta otpornosti sa konceptom odustajanja od kriminala, što opravdava fokusiranje mehanizama koji omogućavaju da se ta dva procesa. Ovo ima poseban značaj u vezi sa praktičnim implikacijama za rad sa ranjivim kategorijama stanovništva jer ovi koncepti podrazumevaju da je pojedinac aktivan subjekt, nosilac procesa izgradnje i jačanja vlastitih pozitivnih kapaciteta, uprkos onom što trpi, i usmereni su na identifikovanje snage umesto rizika ili deficita.

Cilj ove knjige o otpornosti je otvaranje prostora za interpretaciju otpornosti u kontekstu izgradnje socijalnog kapitala, na osnovu razmatranja dominatnih normativnih i vrednosnih postavki, različitih polaznih perspektiva o tome ko su nosioci otpornosti, kakva je njihova pozicija u društvenoj strukturi i kako se otpornost interpretira.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
title = "Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi"
}
Pavićević, O., Bulatović, A.,& Ilijić, L.. (2019). Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi. 
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja..
Pavićević O, Bulatović A, Ilijić L. Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi. 2019;..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, Ilijić, Ljeposava, "Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi" (2019).

Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Institut društvenih nauka, 2018)

TY  - JOUR
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2018
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2320
AB  - Koncept otpornosti je relativno nov teorijski i praktični pristup u društvenim naukama, preuzet iz inženjerskih i sistemskih teorija, a jezgrovito se opisuje kao suočavanje sa izazovima i rizicima. U fokusu kritičke diskusije ovog koncepta su njegova teorijska fluidnost, otežana empirijska proverljivost i ideološka ukorenjenost u neoliberalni globalni kapitalistički poredak. Autorke u radu predstavljaju odnos feminističke kritike prema konceptu otpornosti koja ga sagledava kao teorijsku instancu neoliberalne hegemonije sa temeljima u deregulaciji tržišta. Ideja o svakovrsnoj deregulaciji, koja je tipična za neoliberalizam, legitimiše otpornost kao koncept koji negira politike identiteta i na njima zasnovane isključenosti. Međutim, u praksi se otpornost pokazuje kao važna strategija za apsorbovanje štete koju proizvode neoliberalna ekonomska i socijalna restrukturacija. Otpornost reciklira štetu koju neoliberalni procesi proizvode i tokom tog procesa se kreiraju novi identitetski okviri i estetika. Zbog toga se rodni status više ne povezuje sa polnim i vidljivim performansima roda, već se pojavljuje kao efekat ili ishod ekonomske i socijalne pozadine. Tako otpornost postaje novi neoliberalni ženski ideal koji omogućava jačanje vitalnosti belog supermačističkog patrijarhata.
AB  - The concept of resilience originated in engineering and environmental systems theories. Resilience entered humanities relatively recently as a new theoretical and practical approach to addressing challenges and risks in both macro and micro-communities. The concept of resilience is being criticized for theoretical fluidity behind it, difficulties related to its empirical verification and for being ideologically embedded in the neoliberal framework of global capitalism. Subject of this paper is an overview of a sharper critique of the concept that is coming from feminist perspective. In perspective of feminist criticism, the concept of resilience is perceived as an element of hegemony in neoliberal theory that purports deregulation and in particular market deregulation. While at first glance the concept of resistance denies identity policies and social exclusion deriving from it, in fact it absorbs harm inflicted by neoliberal economic and social restructuring. Resilience allows induced damage to be recycled given that new identity frames and aesthetics become created. Gender status is no longer associated with visible gender manifestation ― it rather appears as it is shaped by economic and social background. Resilience becomes new neoliberal female ideal feature that only enhances vitality of white supremacist patriarchy.
PB  - Beograd: Institut društvenih nauka
T2  - Sociologija
T1  - Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno
T1  - Feminist criticisms of the concept of resilience:  Transformation of the subversive into the normative
IS  - 1
VL  - 60
SP  - 127
EP  - 141
ER  - 
@article{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra",
year = "2018",
abstract = "Koncept otpornosti je relativno nov teorijski i praktični pristup u društvenim naukama, preuzet iz inženjerskih i sistemskih teorija, a jezgrovito se opisuje kao suočavanje sa izazovima i rizicima. U fokusu kritičke diskusije ovog koncepta su njegova teorijska fluidnost, otežana empirijska proverljivost i ideološka ukorenjenost u neoliberalni globalni kapitalistički poredak. Autorke u radu predstavljaju odnos feminističke kritike prema konceptu otpornosti koja ga sagledava kao teorijsku instancu neoliberalne hegemonije sa temeljima u deregulaciji tržišta. Ideja o svakovrsnoj deregulaciji, koja je tipična za neoliberalizam, legitimiše otpornost kao koncept koji negira politike identiteta i na njima zasnovane isključenosti. Međutim, u praksi se otpornost pokazuje kao važna strategija za apsorbovanje štete koju proizvode neoliberalna ekonomska i socijalna restrukturacija. Otpornost reciklira štetu koju neoliberalni procesi proizvode i tokom tog procesa se kreiraju novi identitetski okviri i estetika. Zbog toga se rodni status više ne povezuje sa polnim i vidljivim performansima roda, već se pojavljuje kao efekat ili ishod ekonomske i socijalne pozadine. Tako otpornost postaje novi neoliberalni ženski ideal koji omogućava jačanje vitalnosti belog supermačističkog patrijarhata., The concept of resilience originated in engineering and environmental systems theories. Resilience entered humanities relatively recently as a new theoretical and practical approach to addressing challenges and risks in both macro and micro-communities. The concept of resilience is being criticized for theoretical fluidity behind it, difficulties related to its empirical verification and for being ideologically embedded in the neoliberal framework of global capitalism. Subject of this paper is an overview of a sharper critique of the concept that is coming from feminist perspective. In perspective of feminist criticism, the concept of resilience is perceived as an element of hegemony in neoliberal theory that purports deregulation and in particular market deregulation. While at first glance the concept of resistance denies identity policies and social exclusion deriving from it, in fact it absorbs harm inflicted by neoliberal economic and social restructuring. Resilience allows induced damage to be recycled given that new identity frames and aesthetics become created. Gender status is no longer associated with visible gender manifestation ― it rather appears as it is shaped by economic and social background. Resilience becomes new neoliberal female ideal feature that only enhances vitality of white supremacist patriarchy.",
publisher = "Beograd: Institut društvenih nauka",
journal = "Sociologija",
title = "Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno, Feminist criticisms of the concept of resilience:  Transformation of the subversive into the normative",
number = "1",
volume = "60",
pages = "127-141"
}
Pavićević, O.,& Bulatović, A.. (2018). Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno. in Sociologija
Beograd: Institut društvenih nauka., 60(1), 127-141.
Pavićević O, Bulatović A. Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno. in Sociologija. 2018;60(1):127-141..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, "Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno" in Sociologija, 60, no. 1 (2018):127-141.

Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije

Bulatović, Aleksandra; Pavićević, Olivera

(Novi Sad: Kultura – Polis, 2018)

TY  - JOUR
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Pavićević, Olivera
PY  - 2018
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2321
AB  - Људско деловање усмерава заједничке вредности и процене сврсисходности деловања, тј. просуђивање у духу тих вредности, а у сржи његове мотивације је добробит као квалитет живота. Индивидуална и друштвена добробит формирају се под утицајем бројних фактора чији међусобни однос формира широки дијапазон — од природних околности до друштвено конструисаних норми. 

Концепт отпорности је блиско повезан са концептима добробити и друштвеног капитала. У овом раду се представљају начини на који су наведени концепти повезани и њихови заједнички предиктори. Циљ рада је да разматрањем различитих аспеката отпорности укаже на могућности интервенције путем креирања социјалних политика које би биле засниване на бољем разумевању начина на који отпорност, добробит и друштвени капитал универзално функционишу — на нивоу појединца и на нивоу заједнице.
AB  - Human activities are guided by values and sense of purpose that stand also not only as guidelines but the core elements for evaluation of these actiities. Well–being is at the core of human motivation as quality of life and it is influenced by a myriad of factors spanning from natural circumstances to socially constructed norms.
The concept of resilience is closely related to concepts of well–being and social capital. This paper presents the way in which these concepts are related as well as their common predictors. The aim of the paper is to highlight various aspects of resilience in order to point towards possibilities to intervene via social policy that is embeded in profound understanding of the universial way in which resilience, well–being and social capital function, both at the individual and at the community level.
PB  - Novi Sad: Kultura – Polis
PB  - Beograd: Institut za evropske studije
T2  - Kultura polisa
T1  - Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije
T1  - Resilience, Well-being and Social Capital – Between Colaboration and Collision
IS  - 35
VL  - 15
SP  - 531
EP  - 544
ER  - 
@article{
author = "Bulatović, Aleksandra and Pavićević, Olivera",
year = "2018",
abstract = "Људско деловање усмерава заједничке вредности и процене сврсисходности деловања, тј. просуђивање у духу тих вредности, а у сржи његове мотивације је добробит као квалитет живота. Индивидуална и друштвена добробит формирају се под утицајем бројних фактора чији међусобни однос формира широки дијапазон — од природних околности до друштвено конструисаних норми. 

Концепт отпорности је блиско повезан са концептима добробити и друштвеног капитала. У овом раду се представљају начини на који су наведени концепти повезани и њихови заједнички предиктори. Циљ рада је да разматрањем различитих аспеката отпорности укаже на могућности интервенције путем креирања социјалних политика које би биле засниване на бољем разумевању начина на који отпорност, добробит и друштвени капитал универзално функционишу — на нивоу појединца и на нивоу заједнице., Human activities are guided by values and sense of purpose that stand also not only as guidelines but the core elements for evaluation of these actiities. Well–being is at the core of human motivation as quality of life and it is influenced by a myriad of factors spanning from natural circumstances to socially constructed norms.
The concept of resilience is closely related to concepts of well–being and social capital. This paper presents the way in which these concepts are related as well as their common predictors. The aim of the paper is to highlight various aspects of resilience in order to point towards possibilities to intervene via social policy that is embeded in profound understanding of the universial way in which resilience, well–being and social capital function, both at the individual and at the community level.",
publisher = "Novi Sad: Kultura – Polis, Beograd: Institut za evropske studije",
journal = "Kultura polisa",
title = "Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije, Resilience, Well-being and Social Capital – Between Colaboration and Collision",
number = "35",
volume = "15",
pages = "531-544"
}
Bulatović, A.,& Pavićević, O.. (2018). Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije. in Kultura polisa
Novi Sad: Kultura – Polis., 15(35), 531-544.
Bulatović A, Pavićević O. Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije. in Kultura polisa. 2018;15(35):531-544..
Bulatović, Aleksandra, Pavićević, Olivera, "Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije" in Kultura polisa, 15, no. 35 (2018):531-544.

Žene u organizovanom kriminalu

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istaživanja, 2018)

TY  - JOUR
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2018
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2316
AB  - Društveno okruženje definiše spremnost pojedinca na određeni društveni i preduzetnički rizik, pa se o dimenzijama pasivnog i aktivnog učešća u organizovanom kriminalu može rasuđivati na osnovu odnosa moći koje organizovani kriminal reflektuje unutar političke i ekonomske sfere. Iako rodni odnosi imaju različite društvene profile i unutrašnju dinamiku u zemljama sa različitim tradicijama društvenog upravljanja, statistički podaci o kriminalu ukazuju na to da je uključivanje žena u organizovane kriminalne aktivnosti globalni fenomen. Transideološki kapacitet organizovanog kriminala, kao i stepen procesa transnacionalnog povezivanja, značajno utiču na promene rodnih relacija unutar organizovanog kriminala, a time i na postojanje nove dinamike unutar rodnih odnosa u organizovanom kriminalu. 
Autorke u radu nastoje da daju prilog produbljenom razumevanju pomeranja rodnih granica u sferi organizovanog kriminaliteta postavljajući ih u prostor u kome se ove granice prožimaju u interaktivnom odnosu socio-kulturnih procesa unutar i izvan organizovanog kriminala. U radu se sagledavaju uticaj i društvene, ekonomske i psihološke posledice pomeranja rodnih granica u sferi delovanja organizovanog kriminala, sa ciljem da se identifikuju, osvetle i utvrde uporišne tačke procene mesta i uloga žena u savremenom organizovanom kriminalitetu.
AB  - The social setting defines individual readiness to take certain social and entrepreneurial risk. Hence, power relations offer a view over dimensions of active and passive participation in organized crime as it is being reflected in the political and economic arena. Although gender relations have a different social profile and internal dynamics in different countries with different traditions of social management, statistical data on crime indicate involvement of women in organized crime to be a global phenomenon. The trans-ideological capacity of organized crime and degree of transnational interconnectidness, significantly affect changes in gender relations within the organized crime and generates new related dynamics. Gender boundaries transformation in organized crime sphere places those boundaries in the space of their interconnection in socio-cultural processes in and out of organized crime as a phenomenon. In this article, authors present the place and role of women in contemporary organized crime. The aim of the article is to highlight lines of influence and consequences of gender boundaries transformation within the framework of organized crime activities.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istaživanja
T2  - Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
T1  - Žene u organizovanom kriminalu
IS  - 1
VL  - 37
SP  - 85
EP  - 101
ER  - 
@article{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra",
year = "2018",
abstract = "Društveno okruženje definiše spremnost pojedinca na određeni društveni i preduzetnički rizik, pa se o dimenzijama pasivnog i aktivnog učešća u organizovanom kriminalu može rasuđivati na osnovu odnosa moći koje organizovani kriminal reflektuje unutar političke i ekonomske sfere. Iako rodni odnosi imaju različite društvene profile i unutrašnju dinamiku u zemljama sa različitim tradicijama društvenog upravljanja, statistički podaci o kriminalu ukazuju na to da je uključivanje žena u organizovane kriminalne aktivnosti globalni fenomen. Transideološki kapacitet organizovanog kriminala, kao i stepen procesa transnacionalnog povezivanja, značajno utiču na promene rodnih relacija unutar organizovanog kriminala, a time i na postojanje nove dinamike unutar rodnih odnosa u organizovanom kriminalu. 
Autorke u radu nastoje da daju prilog produbljenom razumevanju pomeranja rodnih granica u sferi organizovanog kriminaliteta postavljajući ih u prostor u kome se ove granice prožimaju u interaktivnom odnosu socio-kulturnih procesa unutar i izvan organizovanog kriminala. U radu se sagledavaju uticaj i društvene, ekonomske i psihološke posledice pomeranja rodnih granica u sferi delovanja organizovanog kriminala, sa ciljem da se identifikuju, osvetle i utvrde uporišne tačke procene mesta i uloga žena u savremenom organizovanom kriminalitetu., The social setting defines individual readiness to take certain social and entrepreneurial risk. Hence, power relations offer a view over dimensions of active and passive participation in organized crime as it is being reflected in the political and economic arena. Although gender relations have a different social profile and internal dynamics in different countries with different traditions of social management, statistical data on crime indicate involvement of women in organized crime to be a global phenomenon. The trans-ideological capacity of organized crime and degree of transnational interconnectidness, significantly affect changes in gender relations within the organized crime and generates new related dynamics. Gender boundaries transformation in organized crime sphere places those boundaries in the space of their interconnection in socio-cultural processes in and out of organized crime as a phenomenon. In this article, authors present the place and role of women in contemporary organized crime. The aim of the article is to highlight lines of influence and consequences of gender boundaries transformation within the framework of organized crime activities.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istaživanja",
journal = "Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja",
title = "Žene u organizovanom kriminalu",
number = "1",
volume = "37",
pages = "85-101"
}
Pavićević, O.,& Bulatović, A.. (2018). Žene u organizovanom kriminalu. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istaživanja., 37(1), 85-101.
Pavićević O, Bulatović A. Žene u organizovanom kriminalu. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja. 2018;37(1):85-101..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, "Žene u organizovanom kriminalu" in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja, 37, no. 1 (2018):85-101.

Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Viktimološko društvo Srbije, 2017)

TY  - JOUR
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2017
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2319
AB  - Medijsko prikazivanje žrtava nasilja, trauma, bolesti, siromaštva i katastrofa u globalnim okvirima zauzima značajan deo javnog informisanja i utiče na identitet svih aktera, aktivnih i pasivnih. Medijsko prikazivanje oblikuje razmišljanje i rasuđivanje na grupnom nivou, a uticaj tog prikazivanja doseže do solidarnosti u zajednici koja je kao nemonetarna forma društvenih interakcija pozicionirana na izvoru društvenog kapitala. Društveni kontekst medijskog izveštavanja o žrtvama oblikovan je kapacitetom društvenog sistema da žrtvu prepozna, prizna, osnaži i zaštiti. Kao aspekt tog kapaciteta, medijsko izveštavanje o žrtvama predstavlja indikator vidljivosti viktimizacije. Autorke u radu razmatraju prirodu fenomena medijskog izveštavanja o različitim oblicima viktimizacije i etičkim aspektima izveštavanja o žrtvama, sa ciljem da generišu doprinos kritičkoj analizi medijske prezentacije žrtava čiju svrhu određuje to što društveni akteri koriste društvenu organizaciju kako bi ostvarivali svoje interese.
AB  - Media coverage of human suffering caused by trauma, illness, poverty and disasters worldwide takes up a significant part of media coverage and affects the identity of all actors, both active and passive. Media presentation shapes our thinking and reasoning at the group level, and has far reached impact. The social context of media reporting on victims is shaped by the capacity of the social system to recognize, acknowledge, strengthen and protect the victim. As an aspect of this capacity, media coverage of victims is an indicator of the victimization visibility. Authors discuss the nature of the media reporting as a phenomenon appearing in various forms as per given sources of victimization, and the ethical aspects of media presentation on victims in order to provide an analytic contribution that could be used to direct it in future.
PB  - Beograd: Viktimološko društvo Srbije
T2  - Temida
T1  - Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama
T1  - Victims, media coverage and social context
IS  - 3
VL  - 20
SP  - 357
EP  - 376
ER  - 
@article{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra",
year = "2017",
abstract = "Medijsko prikazivanje žrtava nasilja, trauma, bolesti, siromaštva i katastrofa u globalnim okvirima zauzima značajan deo javnog informisanja i utiče na identitet svih aktera, aktivnih i pasivnih. Medijsko prikazivanje oblikuje razmišljanje i rasuđivanje na grupnom nivou, a uticaj tog prikazivanja doseže do solidarnosti u zajednici koja je kao nemonetarna forma društvenih interakcija pozicionirana na izvoru društvenog kapitala. Društveni kontekst medijskog izveštavanja o žrtvama oblikovan je kapacitetom društvenog sistema da žrtvu prepozna, prizna, osnaži i zaštiti. Kao aspekt tog kapaciteta, medijsko izveštavanje o žrtvama predstavlja indikator vidljivosti viktimizacije. Autorke u radu razmatraju prirodu fenomena medijskog izveštavanja o različitim oblicima viktimizacije i etičkim aspektima izveštavanja o žrtvama, sa ciljem da generišu doprinos kritičkoj analizi medijske prezentacije žrtava čiju svrhu određuje to što društveni akteri koriste društvenu organizaciju kako bi ostvarivali svoje interese., Media coverage of human suffering caused by trauma, illness, poverty and disasters worldwide takes up a significant part of media coverage and affects the identity of all actors, both active and passive. Media presentation shapes our thinking and reasoning at the group level, and has far reached impact. The social context of media reporting on victims is shaped by the capacity of the social system to recognize, acknowledge, strengthen and protect the victim. As an aspect of this capacity, media coverage of victims is an indicator of the victimization visibility. Authors discuss the nature of the media reporting as a phenomenon appearing in various forms as per given sources of victimization, and the ethical aspects of media presentation on victims in order to provide an analytic contribution that could be used to direct it in future.",
publisher = "Beograd: Viktimološko društvo Srbije",
journal = "Temida",
title = "Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama, Victims, media coverage and social context",
number = "3",
volume = "20",
pages = "357-376"
}
Pavićević, O.,& Bulatović, A.. (2017). Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama. in Temida
Beograd: Viktimološko društvo Srbije., 20(3), 357-376.
Pavićević O, Bulatović A. Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama. in Temida. 2017;20(3):357-376..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, "Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama" in Temida, 20, no. 3 (2017):357-376.

Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma

Bulatović, Aleksandra; Pavićević, Olivera

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2017)

TY  - JOUR
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Pavićević, Olivera
PY  - 2017
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2318
AB  - Banditizam se konceptualno razume kao kršenje društvenih normi što zajednica odbacuje kao nedvosmisleno štetno i nastoji da eliminiše. Socijalni banditizam je fenomen čiji je pojam širi jer obuhvata i političku i ideološku dimenziju, a usmeren je na obezbeđivanje zaštite socijalnih interesa u najširem smislu tog izraza. 
U izrazito podeljenim društvima u kojima postoje velike razlike teže je razdvojiti nasilni i organizovani kriminal od pobune, pogotovo što se ona često finansira  kroz kriminalne aktivnosti. Takođe, nasilni kriminal ima tendenciju da opravdava svoje postupke pozivanjem na etničke, verske i klasne podele.
Određujući različite uzroke nastanka ovih fenomena u procesima diferencijacije, konfliktima, specifičnom okruženju i adaptaciji pripadnika društva van standardnih društvenih tokova, autorke u radu razmatraju određene analogije ovih fenomena. Cilj ovog rada je potpunije razumevanje bande kao kriminalnog fenomena koje se zasniva na određenju kompleksnog odnosa između pojedinaca, dinamike kolektivnog ponašanja i procesa društvenih promena.
AB  - The concept of banditism can be determined as a form of breaking social norms, a way of harming society that triggers social reaction towards its elimination. Social banditism is a wider phenomenon, stretching over political and ideological spheres and it can be determined as an irregular form of securing protection of social interests in the broadest sense. 
In extremely divided societies it can be difficult to separate violent, organised crime and rebellion because rebellion is often financed with criminal activities.  Additionally, violent crime has a tendency to justify its actions by insisting on ethnic, religious and class divisions.
Authors of the article are examining certain analogies among the phenomena discussed here by determining processes of differentiation, conflicts, specific surrounding and adaptation of the society members. The aim of this paper is to contribute to a deeper understanding of gang as a criminal phenomenon that is rooted in complex relation between individuals, dynamics of collective behavior and process of social changes.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
T2  - Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
T1  - Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma
IS  - 1
VL  - 36
SP  - 43
EP  - 58
ER  - 
@article{
author = "Bulatović, Aleksandra and Pavićević, Olivera",
year = "2017",
abstract = "Banditizam se konceptualno razume kao kršenje društvenih normi što zajednica odbacuje kao nedvosmisleno štetno i nastoji da eliminiše. Socijalni banditizam je fenomen čiji je pojam širi jer obuhvata i političku i ideološku dimenziju, a usmeren je na obezbeđivanje zaštite socijalnih interesa u najširem smislu tog izraza. 
U izrazito podeljenim društvima u kojima postoje velike razlike teže je razdvojiti nasilni i organizovani kriminal od pobune, pogotovo što se ona često finansira  kroz kriminalne aktivnosti. Takođe, nasilni kriminal ima tendenciju da opravdava svoje postupke pozivanjem na etničke, verske i klasne podele.
Određujući različite uzroke nastanka ovih fenomena u procesima diferencijacije, konfliktima, specifičnom okruženju i adaptaciji pripadnika društva van standardnih društvenih tokova, autorke u radu razmatraju određene analogije ovih fenomena. Cilj ovog rada je potpunije razumevanje bande kao kriminalnog fenomena koje se zasniva na određenju kompleksnog odnosa između pojedinaca, dinamike kolektivnog ponašanja i procesa društvenih promena., The concept of banditism can be determined as a form of breaking social norms, a way of harming society that triggers social reaction towards its elimination. Social banditism is a wider phenomenon, stretching over political and ideological spheres and it can be determined as an irregular form of securing protection of social interests in the broadest sense. 
In extremely divided societies it can be difficult to separate violent, organised crime and rebellion because rebellion is often financed with criminal activities.  Additionally, violent crime has a tendency to justify its actions by insisting on ethnic, religious and class divisions.
Authors of the article are examining certain analogies among the phenomena discussed here by determining processes of differentiation, conflicts, specific surrounding and adaptation of the society members. The aim of this paper is to contribute to a deeper understanding of gang as a criminal phenomenon that is rooted in complex relation between individuals, dynamics of collective behavior and process of social changes.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
journal = "Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja",
title = "Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma",
number = "1",
volume = "36",
pages = "43-58"
}
Bulatović, A.,& Pavićević, O.. (2017). Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja., 36(1), 43-58.
Bulatović A, Pavićević O. Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja. 2017;36(1):43-58..
Bulatović, Aleksandra, Pavićević, Olivera, "Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma" in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja, 36, no. 1 (2017):43-58.

Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra; Ilijić, Ljeposava

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2017)

TY  - JOUR
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Ilijić, Ljeposava
PY  - 2017
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2317
AB  - Relaciju između individualnog i društvenog nivoa otpornosti moguće je sagledavati i kroz izvinjenje i praštanje kao faktora u iniciranju i oblikovanju restorativnog procesa. Razmatranje ključnih komponenti procesa izvinjenja i praštanja omogućava uvid u odnos između moralne i pravne utemeljenosti izvinjenja, u perspektivi interakcija između moralnih vrednosti koje dominiraju u zajednici i njenog pravnog sistema. Analizirajući proces izvinjenja i praštanja u okvirima individualne, socijalne i pravne komunikacije, autorke pronalaze argumente koji ukazuju na značaj ovog procesa za razvijanje otpornosti u okviru društvene i pravne prakse oslonjene na principe restorativne pravde. Cilj rada je da sugeriše da je na moralu zasnovana individualna otpornost jedan od faktora socijalne kompetencije.
AB  - The relationship between the individual and social level of resilience can also be viewed via apology and forgiveness as a factor in the initiation and design of the restorative process. Reviewing the key components of the apology and forgiveness process provides an insight into the relationship between the moral and legal basis of apology, as outlined by the perspective of the interaction between moral values that dominate in the society and its legal system. Analyzing the process of apology and forgiveness in the framework of individual, social and legal communication, the authors find arguments that point to the significance of this process for developing resistance within the framework of social and legal practice relying on the principles of restorative justice. The aim of the paper is to suggest that individual resistance based on morality is one of the factors of social competence.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
T2  - Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
T1  - Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu
IS  - 2
VL  - 36
SP  - 91
EP  - 110
ER  - 
@article{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra and Ilijić, Ljeposava",
year = "2017",
abstract = "Relaciju između individualnog i društvenog nivoa otpornosti moguće je sagledavati i kroz izvinjenje i praštanje kao faktora u iniciranju i oblikovanju restorativnog procesa. Razmatranje ključnih komponenti procesa izvinjenja i praštanja omogućava uvid u odnos između moralne i pravne utemeljenosti izvinjenja, u perspektivi interakcija između moralnih vrednosti koje dominiraju u zajednici i njenog pravnog sistema. Analizirajući proces izvinjenja i praštanja u okvirima individualne, socijalne i pravne komunikacije, autorke pronalaze argumente koji ukazuju na značaj ovog procesa za razvijanje otpornosti u okviru društvene i pravne prakse oslonjene na principe restorativne pravde. Cilj rada je da sugeriše da je na moralu zasnovana individualna otpornost jedan od faktora socijalne kompetencije., The relationship between the individual and social level of resilience can also be viewed via apology and forgiveness as a factor in the initiation and design of the restorative process. Reviewing the key components of the apology and forgiveness process provides an insight into the relationship between the moral and legal basis of apology, as outlined by the perspective of the interaction between moral values that dominate in the society and its legal system. Analyzing the process of apology and forgiveness in the framework of individual, social and legal communication, the authors find arguments that point to the significance of this process for developing resistance within the framework of social and legal practice relying on the principles of restorative justice. The aim of the paper is to suggest that individual resistance based on morality is one of the factors of social competence.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
journal = "Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja",
title = "Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu",
number = "2",
volume = "36",
pages = "91-110"
}
Pavićević, O., Bulatović, A.,& Ilijić, L.. (2017). Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja., 36(2), 91-110.
Pavićević O, Bulatović A, Ilijić L. Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja. 2017;36(2):91-110..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, Ilijić, Ljeposava, "Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu" in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja, 36, no. 2 (2017):91-110.