Bulatović, Aleksandra

Link to this page

Authority KeyName Variants
d2e3a31b-2a86-4600-8d1d-88d6365fc6ff
  • Bulatović, Aleksandra (33)
Projects

Author's Bibliography

Moralna normativnost i duševno zdravlje: lakanovsko razumevanje neuroze i psihoze u svetlu integrativne terapije

Fatić, Aleksandar; Bulatović, Aleksandra

(Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, 2021-11)

TY  - CHAP
AU  - Fatić, Aleksandar
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2021-11
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2452
AB  - U tekstu je reč o fundamentalnom razumevanju duševnog zdravlja kao nekoj vrsti društvene idealizacije: konceptualizacija idealno zdrave ličnosti u praksi je slična idealizaciji onih osobina ličnosti koje se u odgovarajućem društvu smatraju idealno poželjnim. Stepenovanje duševnog zdravlja zatim se vrši na osnovu aproksimacije tom idealu.
Ova vrsta shvatanja duševnog zdravlja podrazumeva i razumevanje dobro integrisane ličnosti kao manje ili više sinoniman pojam dobro socijalizovanoj ličnosti. U lakanovskoj psihoanalizi osnovni činilac socijalizacije, istovremeno nosical simbolizacije iskustva, pre svega moralno normativne simbolizacije, upravo je glavni signifikator "Ime Oca", koji upućuje na funkciju očinske figure u socijalizaciji deteta koju mogu vršiti različiti akteri u životu pojedinca.
Na osnovu razumevanja signifikatora Ime Oca, Lacan i lacanovci izvode jasno razgraničene koncepcije neuroze i psihoze, i, na osnovu toga, sasvim različite, metodološki radikalno raznorodne, pristupe u lečenju jednog i drugog.
U tekstu se razmatra različita funkcija moralne normativnosti u konstituciji subjektiviteta u slučaju neuroze i psihoze i nudi se jedna donekle originalna perspektiva u duhu lakanovskih interpretacija do sada, prema kojoj svest o značaju i instrumentalnoj korisnosti moralnog normativiteta definiše duševno zdravlje, a funkcioniše dinamički i strukturno različito u slučaju neuroze i slučaju psihoze.
AB  - The paper focuses on an understanding of mental health as a sort of social idealisation: the conceptualisation of an ideally healthy personality, in practice, usually overlaps with the idealisation of those personality traits which, in the respective society, are considered particularly desirable. The quantification of mental health is then conducted based on the approximation of an individual's situation with the mentioned ideal.
The described view of mental health presupposes a corresponding understanding of a well integrated personality as more or less synonimous with a well socialised personality. In Lacanian psychoanalysis, the main factor of socialisation, and at the same time the carrier of symbolisation of experience (primarily of its morally normative symbolisation) is the main signified "Name of the Father", which suggests the morally formative role of the father figure in the socialisation of a child  (a function which, admittedly, can be performed by others, as well as by the actual father).
Based on an interpretation of the signifier Name of the Father, Lacan and the Lacanians derive clearly delineated conceptualisations of neurosis and psychosis and, consequently, methodologically radically different approaches to treating the former and the latter.
The paper discusses the roles of moral normativity in the constitution of subjectivity in the case of neurosis and of psychosis, and offers a perspective which is to some extent novel, however still in line with the main Lacanian interpretations offerred so far: the interpretation whereby it is the awareness of the significance of one's choices and the instrumental usefulness of the moral normativity one adopts that define mental health. This awareness of moral normativity functions dynamically and structurally differently in neurosis and in psychosis.
PB  - Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu
T1  - Moralna normativnost i duševno zdravlje: lakanovsko razumevanje neuroze i psihoze u svetlu integrativne terapije
T1  - Moral normativity and mental health: Lacanian view of neurosis and psychosis in the light of integrative psychotherapy
SP  - 203
EP  - 218
ER  - 
@inbook{
author = "Fatić, Aleksandar and Bulatović, Aleksandra",
year = "2021-11",
abstract = "U tekstu je reč o fundamentalnom razumevanju duševnog zdravlja kao nekoj vrsti društvene idealizacije: konceptualizacija idealno zdrave ličnosti u praksi je slična idealizaciji onih osobina ličnosti koje se u odgovarajućem društvu smatraju idealno poželjnim. Stepenovanje duševnog zdravlja zatim se vrši na osnovu aproksimacije tom idealu.
Ova vrsta shvatanja duševnog zdravlja podrazumeva i razumevanje dobro integrisane ličnosti kao manje ili više sinoniman pojam dobro socijalizovanoj ličnosti. U lakanovskoj psihoanalizi osnovni činilac socijalizacije, istovremeno nosical simbolizacije iskustva, pre svega moralno normativne simbolizacije, upravo je glavni signifikator "Ime Oca", koji upućuje na funkciju očinske figure u socijalizaciji deteta koju mogu vršiti različiti akteri u životu pojedinca.
Na osnovu razumevanja signifikatora Ime Oca, Lacan i lacanovci izvode jasno razgraničene koncepcije neuroze i psihoze, i, na osnovu toga, sasvim različite, metodološki radikalno raznorodne, pristupe u lečenju jednog i drugog.
U tekstu se razmatra različita funkcija moralne normativnosti u konstituciji subjektiviteta u slučaju neuroze i psihoze i nudi se jedna donekle originalna perspektiva u duhu lakanovskih interpretacija do sada, prema kojoj svest o značaju i instrumentalnoj korisnosti moralnog normativiteta definiše duševno zdravlje, a funkcioniše dinamički i strukturno različito u slučaju neuroze i slučaju psihoze., The paper focuses on an understanding of mental health as a sort of social idealisation: the conceptualisation of an ideally healthy personality, in practice, usually overlaps with the idealisation of those personality traits which, in the respective society, are considered particularly desirable. The quantification of mental health is then conducted based on the approximation of an individual's situation with the mentioned ideal.
The described view of mental health presupposes a corresponding understanding of a well integrated personality as more or less synonimous with a well socialised personality. In Lacanian psychoanalysis, the main factor of socialisation, and at the same time the carrier of symbolisation of experience (primarily of its morally normative symbolisation) is the main signified "Name of the Father", which suggests the morally formative role of the father figure in the socialisation of a child  (a function which, admittedly, can be performed by others, as well as by the actual father).
Based on an interpretation of the signifier Name of the Father, Lacan and the Lacanians derive clearly delineated conceptualisations of neurosis and psychosis and, consequently, methodologically radically different approaches to treating the former and the latter.
The paper discusses the roles of moral normativity in the constitution of subjectivity in the case of neurosis and of psychosis, and offers a perspective which is to some extent novel, however still in line with the main Lacanian interpretations offerred so far: the interpretation whereby it is the awareness of the significance of one's choices and the instrumental usefulness of the moral normativity one adopts that define mental health. This awareness of moral normativity functions dynamically and structurally differently in neurosis and in psychosis.",
publisher = "Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu",
booktitle = "Moralna normativnost i duševno zdravlje: lakanovsko razumevanje neuroze i psihoze u svetlu integrativne terapije, Moral normativity and mental health: Lacanian view of neurosis and psychosis in the light of integrative psychotherapy",
pages = "203-218"
}
Fatić, A.,& Bulatović, A.. (2021-11). Moralna normativnost i duševno zdravlje: lakanovsko razumevanje neuroze i psihoze u svetlu integrativne terapije. 
Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu., 203-218.
Fatić A, Bulatović A. Moralna normativnost i duševno zdravlje: lakanovsko razumevanje neuroze i psihoze u svetlu integrativne terapije. 2021;:203-218..
Fatić, Aleksandar, Bulatović, Aleksandra, "Moralna normativnost i duševno zdravlje: lakanovsko razumevanje neuroze i psihoze u svetlu integrativne terapije" (2021-11):203-218.

Žene i bezbednost: Integrativni pristup otpornosti

Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2021)

TY  - CHAP
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2021
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2449
AB  - Otpornost se opisuje kao sposobnost da se na izazove odgovori putem adaptacije, jer prilagođavanje omogućava oporavak i razvoj. Koncept otpornost je blisko povezan sa konceptom dobrobiti koji se razume kroz unapređivanje ljudske egzistencije u različitih sferama. Kvalitet života predstavlja temeljni element dobrobiti, a dinamično sagledavanje rizika i intenzivnih promena u društvu usmeravaju modernu perspektivu na bezbednost koja fenomenološki stoji u osnovama ljudskih potreba.
Povezanost daje ogromnu prednost u kriznim situacijama, jer kohezija u zajednici kreira potencijal za prevazilađenje krize. Uključivanje žena kao akterki u sferi bezbednosti usmereno je na postizanje takve kohezije, jer podrazumeva korigovanje asimetrije moći učesnika, subjekta bezbednosti i subjekta opasnosti. U radu se sagledava društvena regulacija uloge žena u bezbednosnoj sferi kako bi se utvrdili elementi povezanosti u odnosu na one koji dovode do izolovanosti. Cilj ovog rada je da ukaže na to da funkcionalan pristup obezbeđivanju bezbednosti, kao vrednosti koja omogućava održivost i razvoj zajednice, podrazumeva integrativan pristup otpornosti, odn. potrebu uključivanja žena kao akterki u sistem bezbednosti, jer društvena praksa koja nema integrativan pristup bezbednosnoj strategiji lišava to društvo njegovih ukupnih atributa i time negativno utiče na njegovu otpornost umanjujući je.
AB  - Resilience is described as the ability to respond to challenges through adaptation, because adaptation enables recovery and development. The concept of resilience is closely related to the concept of well-being, which is understood through the improvement of human existence in various spheres. Quality of life is a fundamental element of well-being, and the dynamics of perception of risks and intense changes in society shape the modern perspective on security, which is phenomenologically at the core of human needs.

Social connections gives huge advantage in crisis situations, because cohesion in the community creates the potential to overcome the crisis. The inclusion of women as actors in the security sphere is aimed at achieving such cohesion, because it implies correcting the asymmetry of power of the participants (i.g. the subject of security and the subject of danger). The paper examines the social regulation of the role of women in the security sphere in order to determine and relate what enables building of social networks and what leads to isolation. The aim of this paper is to highlight a functional approach to security determined as a value that enables sustainability and community development, Such social function of security implies an integrative approach to resilience that features women as actors within the security system, because a social practice that does not have an integrative approach to security strategy deprives that society of its overall attributes and thus negatively affects its resilience by diminishing it.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
T2  - Feminizam, aktivizam, politike: proizvodnja znanja na poluperiferiji
T1  - Žene i bezbednost: Integrativni pristup otpornosti
T1  - Women and Security: An Integrative Approach to Resilience
SP  - 431
EP  - 442
ER  - 
@inbook{
author = "Bulatović, Aleksandra",
year = "2021",
abstract = "Otpornost se opisuje kao sposobnost da se na izazove odgovori putem adaptacije, jer prilagođavanje omogućava oporavak i razvoj. Koncept otpornost je blisko povezan sa konceptom dobrobiti koji se razume kroz unapređivanje ljudske egzistencije u različitih sferama. Kvalitet života predstavlja temeljni element dobrobiti, a dinamično sagledavanje rizika i intenzivnih promena u društvu usmeravaju modernu perspektivu na bezbednost koja fenomenološki stoji u osnovama ljudskih potreba.
Povezanost daje ogromnu prednost u kriznim situacijama, jer kohezija u zajednici kreira potencijal za prevazilađenje krize. Uključivanje žena kao akterki u sferi bezbednosti usmereno je na postizanje takve kohezije, jer podrazumeva korigovanje asimetrije moći učesnika, subjekta bezbednosti i subjekta opasnosti. U radu se sagledava društvena regulacija uloge žena u bezbednosnoj sferi kako bi se utvrdili elementi povezanosti u odnosu na one koji dovode do izolovanosti. Cilj ovog rada je da ukaže na to da funkcionalan pristup obezbeđivanju bezbednosti, kao vrednosti koja omogućava održivost i razvoj zajednice, podrazumeva integrativan pristup otpornosti, odn. potrebu uključivanja žena kao akterki u sistem bezbednosti, jer društvena praksa koja nema integrativan pristup bezbednosnoj strategiji lišava to društvo njegovih ukupnih atributa i time negativno utiče na njegovu otpornost umanjujući je., Resilience is described as the ability to respond to challenges through adaptation, because adaptation enables recovery and development. The concept of resilience is closely related to the concept of well-being, which is understood through the improvement of human existence in various spheres. Quality of life is a fundamental element of well-being, and the dynamics of perception of risks and intense changes in society shape the modern perspective on security, which is phenomenologically at the core of human needs.

Social connections gives huge advantage in crisis situations, because cohesion in the community creates the potential to overcome the crisis. The inclusion of women as actors in the security sphere is aimed at achieving such cohesion, because it implies correcting the asymmetry of power of the participants (i.g. the subject of security and the subject of danger). The paper examines the social regulation of the role of women in the security sphere in order to determine and relate what enables building of social networks and what leads to isolation. The aim of this paper is to highlight a functional approach to security determined as a value that enables sustainability and community development, Such social function of security implies an integrative approach to resilience that features women as actors within the security system, because a social practice that does not have an integrative approach to security strategy deprives that society of its overall attributes and thus negatively affects its resilience by diminishing it.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
journal = "Feminizam, aktivizam, politike: proizvodnja znanja na poluperiferiji",
booktitle = "Žene i bezbednost: Integrativni pristup otpornosti, Women and Security: An Integrative Approach to Resilience",
pages = "431-442"
}
Bulatović, A.. (2021). Žene i bezbednost: Integrativni pristup otpornosti. in Feminizam, aktivizam, politike: proizvodnja znanja na poluperiferiji
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja., 431-442.
Bulatović A. Žene i bezbednost: Integrativni pristup otpornosti. in Feminizam, aktivizam, politike: proizvodnja znanja na poluperiferiji. 2021;:431-442..
Bulatović, Aleksandra, "Žene i bezbednost: Integrativni pristup otpornosti" in Feminizam, aktivizam, politike: proizvodnja znanja na poluperiferiji (2021):431-442.

Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism

Bulatović, Aleksandra; Pavićević, Olivera

(Belgrade: Institute for Political Studies, 2021)

TY  - CHAP
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Pavićević, Olivera
PY  - 2021
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2312
AB  - Resilience is contemporary theoretical and practical mainstream framework approach in risk management. Emerging new forms of response to crisis and novel dynamics in addressing it challenge it and spur changes. Changes in relations are being initiated at global, regional, and local scales. Post-liberal social practices are being generated within the neoliberal practice itself, as an open-ended and potentially transformative process of resilient subjects that actively participate in those processes. In contrast with neoliberal practice, post-liberal practices rest on individual capacity for change, not on an actors’ agency to adapt. If choice between transformation and adaptation is a matter of free autonomous action, it implies that the subject is not reduced to the level of mere adaptation to changes and that autonomous actor has capacity to exercise influence. 
The main idea highlighted in this article is that of human agency as the central point of resilience. In the course of social learning process and participative decision-making, resilience becomes rooted in social actors fostering collective transformation in challenging times. The aim of this article is to contest the concept of resilience as a feature of mainstream theoretical discourse on resilient capitalism, by highlighting elements of an alternative perspective on neoliberal, individualistic, entrepreneurial forms of 'resilience'. The authors use this idea to suggest a paradigm shift in humanities on the basis of alternative routes of development as offered by alternative resilience to resilient capitalism.
PB  - Belgrade: Institute for Political Studies
T2  - Beyond Capitalism and Neoliberalism
T1  - Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism
SP  - 339
EP  - 351
ER  - 
@inbook{
author = "Bulatović, Aleksandra and Pavićević, Olivera",
year = "2021",
abstract = "Resilience is contemporary theoretical and practical mainstream framework approach in risk management. Emerging new forms of response to crisis and novel dynamics in addressing it challenge it and spur changes. Changes in relations are being initiated at global, regional, and local scales. Post-liberal social practices are being generated within the neoliberal practice itself, as an open-ended and potentially transformative process of resilient subjects that actively participate in those processes. In contrast with neoliberal practice, post-liberal practices rest on individual capacity for change, not on an actors’ agency to adapt. If choice between transformation and adaptation is a matter of free autonomous action, it implies that the subject is not reduced to the level of mere adaptation to changes and that autonomous actor has capacity to exercise influence. 
The main idea highlighted in this article is that of human agency as the central point of resilience. In the course of social learning process and participative decision-making, resilience becomes rooted in social actors fostering collective transformation in challenging times. The aim of this article is to contest the concept of resilience as a feature of mainstream theoretical discourse on resilient capitalism, by highlighting elements of an alternative perspective on neoliberal, individualistic, entrepreneurial forms of 'resilience'. The authors use this idea to suggest a paradigm shift in humanities on the basis of alternative routes of development as offered by alternative resilience to resilient capitalism.",
publisher = "Belgrade: Institute for Political Studies",
journal = "Beyond Capitalism and Neoliberalism",
booktitle = "Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism",
pages = "339-351"
}
Bulatović, A.,& Pavićević, O.. (2021). Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism. in Beyond Capitalism and Neoliberalism
Belgrade: Institute for Political Studies., 339-351.
Bulatović A, Pavićević O. Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism. in Beyond Capitalism and Neoliberalism. 2021;:339-351..
Bulatović, Aleksandra, Pavićević, Olivera, "Evolving framework for an alternative resilience to resilient capitalism" in Beyond Capitalism and Neoliberalism (2021):339-351.

Crna ekonomija i crno društvo

Bulatović, Aleksandra; Pavićević, Olivera

(Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju, 2021)

TY  - BOOK
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Pavićević, Olivera
PY  - 2021
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2243
AB  - Ova monografija je podeljena u osam celina u kojima se prikazuje analitički tok postavljenih
polaznih pretpostavki o kriminalnom preduzetništvu kao nastavku legitimnog poslovanja
nelegalnim sredstvima. Polazeći od karakteristika funkcionisanja entiteta organizovanog
kriminala u 21. veku, u knjizi se bliže sagledava tržišna podloga nastanka organizovanog
kriminala koja se zasniva na disfunkcionalnim javnim institucijama. Kada država efikasno nudi
usluge koje u slabim državam nudi organizovani kriminal (naplata dugova, zaštita od nasilja i
iznude, efektivne transakcije u novcu i dobrima itd.), prostor za tržišni plasman „proizvoda“ se
znatno sužava. Pošto dobro upravljanje smanjuje tržište za organizovani kriminal, on evoluira u
transnacionalne forme. Zbog toga se autorke u knjizi detaljno bave pitanjima adekvatnog
represivnog odgovora na nove vidove transnacionalnog organizovanog kriminaliteta. Zaključna
razmatranja su posvećena kontrolnim strategijama, a razmatran je i procenjivan realistički
doseg povoljnih posledica koje politika suprotstavljanaj organizovanom kriminalu proizvodi u
sferi zaštite korupuisa ljudskih i građanskih prava zahvaćenih kroz kategorije i institucije
demokratskog političkog sistema.
PB  - Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju
T1  - Crna ekonomija i crno društvo
ER  - 
@book{
author = "Bulatović, Aleksandra and Pavićević, Olivera",
year = "2021",
abstract = "Ova monografija je podeljena u osam celina u kojima se prikazuje analitički tok postavljenih
polaznih pretpostavki o kriminalnom preduzetništvu kao nastavku legitimnog poslovanja
nelegalnim sredstvima. Polazeći od karakteristika funkcionisanja entiteta organizovanog
kriminala u 21. veku, u knjizi se bliže sagledava tržišna podloga nastanka organizovanog
kriminala koja se zasniva na disfunkcionalnim javnim institucijama. Kada država efikasno nudi
usluge koje u slabim državam nudi organizovani kriminal (naplata dugova, zaštita od nasilja i
iznude, efektivne transakcije u novcu i dobrima itd.), prostor za tržišni plasman „proizvoda“ se
znatno sužava. Pošto dobro upravljanje smanjuje tržište za organizovani kriminal, on evoluira u
transnacionalne forme. Zbog toga se autorke u knjizi detaljno bave pitanjima adekvatnog
represivnog odgovora na nove vidove transnacionalnog organizovanog kriminaliteta. Zaključna
razmatranja su posvećena kontrolnim strategijama, a razmatran je i procenjivan realistički
doseg povoljnih posledica koje politika suprotstavljanaj organizovanom kriminalu proizvodi u
sferi zaštite korupuisa ljudskih i građanskih prava zahvaćenih kroz kategorije i institucije
demokratskog političkog sistema.",
publisher = "Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju",
title = "Crna ekonomija i crno društvo"
}
Bulatović, A.,& Pavićević, O.. (2021). Crna ekonomija i crno društvo. 
Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju..
Bulatović A, Pavićević O. Crna ekonomija i crno društvo. 2021;..
Bulatović, Aleksandra, Pavićević, Olivera, "Crna ekonomija i crno društvo" (2021).

Well–being as a key matter of philosophical reflection and practice

Bulatović, Aleksandra

(Konstanc: Hartung-Gorre Verlag, 2019)

TY  - CHAP
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2019
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2322
AB  - Philosophy is concerned with trying to make sense of ourselves and the world we live in. However, philosophical reflection and action seem to be mutually exclusive — contemporary academic philosophy has a removed position from the public and the everyday concerns of ordinary people that are ultimately related to assessing quality of life in contemporary society, e.g. well–being as the way in which people experience the quality of their lives. From a functional point of view, the concepts of well–being in its individual and its social guise are almost identical.

The traditional intervention horizon of the helping professions with regard to well–being has been re–set by philosophical practice that emerged as a cultivating methodology by the community of philosophical practitioners gathering philosophers ranging from the so–called philosophical ‘generalists’ to specialists from varied fields as philosophy of language on the one hand and traditional metaphysics, on the other, engaged in consultations, advice of organizations or facilitating Socratic group dialogue. The common denominator of all these philosophers’ work is their quest to allow the wisdom, experience and conceptual rigour that characterise philosophy to bear upon the solution of everyday individual or organisational problems, dilemmas and issues. When it is seen in this way, philosophical practice can be understood as sustainably enhancing individual and social well–being. Being fundamental and systematic philosophy is about curiosity faced with the perennial questions of life, meaning and values, whilst philosophical practice being reflection, is related to every aspect of life and changes the way we view the world so it seeks to use philosophy to foster the quality and transparency of the meaning of life, both organisational (or corporate) and individual. This paper seeks to address some of the therapeutic consequences that philosophical practice can have on both subjective and collective well–being.
PB  - Konstanc: Hartung-Gorre Verlag
T2  - Philosophische Praxis 6: Philosohpiere!
T1  - Well–being as a key matter of philosophical reflection and practice
SP  - 70
EP  - 81
ER  - 
@inbook{
author = "Bulatović, Aleksandra",
year = "2019",
abstract = "Philosophy is concerned with trying to make sense of ourselves and the world we live in. However, philosophical reflection and action seem to be mutually exclusive — contemporary academic philosophy has a removed position from the public and the everyday concerns of ordinary people that are ultimately related to assessing quality of life in contemporary society, e.g. well–being as the way in which people experience the quality of their lives. From a functional point of view, the concepts of well–being in its individual and its social guise are almost identical.

The traditional intervention horizon of the helping professions with regard to well–being has been re–set by philosophical practice that emerged as a cultivating methodology by the community of philosophical practitioners gathering philosophers ranging from the so–called philosophical ‘generalists’ to specialists from varied fields as philosophy of language on the one hand and traditional metaphysics, on the other, engaged in consultations, advice of organizations or facilitating Socratic group dialogue. The common denominator of all these philosophers’ work is their quest to allow the wisdom, experience and conceptual rigour that characterise philosophy to bear upon the solution of everyday individual or organisational problems, dilemmas and issues. When it is seen in this way, philosophical practice can be understood as sustainably enhancing individual and social well–being. Being fundamental and systematic philosophy is about curiosity faced with the perennial questions of life, meaning and values, whilst philosophical practice being reflection, is related to every aspect of life and changes the way we view the world so it seeks to use philosophy to foster the quality and transparency of the meaning of life, both organisational (or corporate) and individual. This paper seeks to address some of the therapeutic consequences that philosophical practice can have on both subjective and collective well–being.",
publisher = "Konstanc: Hartung-Gorre Verlag",
journal = "Philosophische Praxis 6: Philosohpiere!",
booktitle = "Well–being as a key matter of philosophical reflection and practice",
pages = "70-81"
}
Bulatović, A.. (2019). Well–being as a key matter of philosophical reflection and practice. in Philosophische Praxis 6: Philosohpiere!
Konstanc: Hartung-Gorre Verlag., 70-81.
Bulatović A. Well–being as a key matter of philosophical reflection and practice. in Philosophische Praxis 6: Philosohpiere!. 2019;:70-81..
Bulatović, Aleksandra, "Well–being as a key matter of philosophical reflection and practice" in Philosophische Praxis 6: Philosohpiere! (2019):70-81.

Socijalna zaštita u Srbiji: Između potreba i funkcionalnog sistema

Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju, 2019)

TY  - CHAP
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2019
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2311
AB  - U savremenim državama građani, po pravilu, gledaju na institucije iz ugla zadovoljavanja svojih egzistencijalnih interesa i potreba. Potrebe društva bi trebalo da usmeravaju javni interes, te predstavljaju svrhu delanja kada se javna moć savesno upotrebljava sa ciljem da se poveća opšte blagostanje društva. Najšire posmatrano, uloga savremenih institucija koje čine sistem socijalne zaštite se sastoji u pomaganju i podržavanju svakog pojedinca i porodice kojima je to neophodno radi savladavanja socijalnih i životnih teškoća. Socijalna zaštita koja je ovako koncipirana trebalo bi da obezbedi minimalan nivo blagostanja i socijalnu podršku za sve građane. U uslovima koji definišu potrebe za socijalnom zaštitom u Srbiji danas, a to su ograničenja spram dostupnih resursa i umanjena socijalna kohezija,  delotvornija i efikasnija socijalna zaštita ima posebni značaj za očuvanje održivog razvoja društva.
PB  - Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju
T2  - Otete institucije u Srbiji: тeorija i praksa
T1  - Socijalna zaštita u Srbiji: Između potreba i funkcionalnog sistema
SP  - 171
EP  - 186
ER  - 
@inbook{
author = "Bulatović, Aleksandra",
year = "2019",
abstract = "U savremenim državama građani, po pravilu, gledaju na institucije iz ugla zadovoljavanja svojih egzistencijalnih interesa i potreba. Potrebe društva bi trebalo da usmeravaju javni interes, te predstavljaju svrhu delanja kada se javna moć savesno upotrebljava sa ciljem da se poveća opšte blagostanje društva. Najšire posmatrano, uloga savremenih institucija koje čine sistem socijalne zaštite se sastoji u pomaganju i podržavanju svakog pojedinca i porodice kojima je to neophodno radi savladavanja socijalnih i životnih teškoća. Socijalna zaštita koja je ovako koncipirana trebalo bi da obezbedi minimalan nivo blagostanja i socijalnu podršku za sve građane. U uslovima koji definišu potrebe za socijalnom zaštitom u Srbiji danas, a to su ograničenja spram dostupnih resursa i umanjena socijalna kohezija,  delotvornija i efikasnija socijalna zaštita ima posebni značaj za očuvanje održivog razvoja društva.",
publisher = "Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju",
journal = "Otete institucije u Srbiji: тeorija i praksa",
booktitle = "Socijalna zaštita u Srbiji: Između potreba i funkcionalnog sistema",
pages = "171-186"
}
Bulatović, A.. (2019). Socijalna zaštita u Srbiji: Između potreba i funkcionalnog sistema. in Otete institucije u Srbiji: тeorija i praksa
Beograd: Institut za filozofiju i društvenu teoriju., 171-186.
Bulatović A. Socijalna zaštita u Srbiji: Između potreba i funkcionalnog sistema. in Otete institucije u Srbiji: тeorija i praksa. 2019;:171-186..
Bulatović, Aleksandra, "Socijalna zaštita u Srbiji: Između potreba i funkcionalnog sistema" in Otete institucije u Srbiji: тeorija i praksa (2019):171-186.

Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra; Ilijić, Ljeposava

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2019)

TY  - BOOK
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Ilijić, Ljeposava
PY  - 2019
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2315
AB  - Otpornost je fundamentalna čovekova funkcija koja, kroz adaptaciju na nepovoljne, stresne i rizične okolnosti kao postojeću ili naučenu veštinu, omogućava pozitivan ishod njegovog funkcionisanja uprkos teškoćama. Ovako određen koncept fenomena otpornosti u savremenim uslovima se razmatra kao element strukture javnih politika (makro-diskurs) ― otpornost se određuje normativnim i vrednosnim aspektima koji utvrđuju za koga je otpornost dobra, šta se njome brani i šta su prihvatljivi načini za njeno ostvarivanje i razvijanje.  Otpornost se može posmatrati i kao mikro-proces, na nivou  lokalnih zajednica, kao lokalna praksa, lokalni kapacitet i spontano samoorganizovanje uz uvažavavanje visokog stepena lokalne autonomije. Razlika između ova dva nivoa delovanja otpornosti (makro i mikro) nekada suprotstavlja dva elementa otpornosti, a to su zahtev za adaptacijom, sa jedne strane i zahtev za transformacijom, sa druge. Otpornost kao penološki fenomen otkriva se kroz uporedivost koncepta otpornosti sa konceptom odustajanja od kriminala, što opravdava fokusiranje mehanizama koji omogućavaju da se ta dva procesa. Ovo ima poseban značaj u vezi sa praktičnim implikacijama za rad sa ranjivim kategorijama stanovništva jer ovi koncepti podrazumevaju da je pojedinac aktivan subjekt, nosilac procesa izgradnje i jačanja vlastitih pozitivnih kapaciteta, uprkos onom što trpi, i usmereni su na identifikovanje snage umesto rizika ili deficita.

Cilj ove knjige o otpornosti je otvaranje prostora za interpretaciju otpornosti u kontekstu izgradnje socijalnog kapitala, na osnovu razmatranja dominatnih normativnih i vrednosnih postavki, različitih polaznih perspektiva o tome ko su nosioci otpornosti, kakva je njihova pozicija u društvenoj strukturi i kako se otpornost interpretira.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
T1  - Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi
ER  - 
@book{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra and Ilijić, Ljeposava",
year = "2019",
abstract = "Otpornost je fundamentalna čovekova funkcija koja, kroz adaptaciju na nepovoljne, stresne i rizične okolnosti kao postojeću ili naučenu veštinu, omogućava pozitivan ishod njegovog funkcionisanja uprkos teškoćama. Ovako određen koncept fenomena otpornosti u savremenim uslovima se razmatra kao element strukture javnih politika (makro-diskurs) ― otpornost se određuje normativnim i vrednosnim aspektima koji utvrđuju za koga je otpornost dobra, šta se njome brani i šta su prihvatljivi načini za njeno ostvarivanje i razvijanje.  Otpornost se može posmatrati i kao mikro-proces, na nivou  lokalnih zajednica, kao lokalna praksa, lokalni kapacitet i spontano samoorganizovanje uz uvažavavanje visokog stepena lokalne autonomije. Razlika između ova dva nivoa delovanja otpornosti (makro i mikro) nekada suprotstavlja dva elementa otpornosti, a to su zahtev za adaptacijom, sa jedne strane i zahtev za transformacijom, sa druge. Otpornost kao penološki fenomen otkriva se kroz uporedivost koncepta otpornosti sa konceptom odustajanja od kriminala, što opravdava fokusiranje mehanizama koji omogućavaju da se ta dva procesa. Ovo ima poseban značaj u vezi sa praktičnim implikacijama za rad sa ranjivim kategorijama stanovništva jer ovi koncepti podrazumevaju da je pojedinac aktivan subjekt, nosilac procesa izgradnje i jačanja vlastitih pozitivnih kapaciteta, uprkos onom što trpi, i usmereni su na identifikovanje snage umesto rizika ili deficita.

Cilj ove knjige o otpornosti je otvaranje prostora za interpretaciju otpornosti u kontekstu izgradnje socijalnog kapitala, na osnovu razmatranja dominatnih normativnih i vrednosnih postavki, različitih polaznih perspektiva o tome ko su nosioci otpornosti, kakva je njihova pozicija u društvenoj strukturi i kako se otpornost interpretira.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
title = "Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi"
}
Pavićević, O., Bulatović, A.,& Ilijić, L.. (2019). Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi. 
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja..
Pavićević O, Bulatović A, Ilijić L. Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi. 2019;..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, Ilijić, Ljeposava, "Otpornost: Asimetrije makro-diskursa i mikro praksi" (2019).

Juvenile Crime and Organized Crime Groups — The Strategic Prevention Perspective

Bulatović, Aleksandra; Hrnčić, Jasna

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2018-06)

TY  - CONF
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Hrnčić, Jasna
PY  - 2018-06
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2434
AB  - Numerous studies have shown that criminal organizations in their mode of operation are mostly local. The local context directs the expansion and diversification of their criminal activities as well as their “entrepreneurial” risk management. Children are being targeted for criminal exploitation by organized crime groups as a mode of risk management given that they are perceived to be more likely to evade police detection or the sanctions. Continued increase of juvenile perpetrators of acts associated wtih organized crime activities points towards setting of a new trend. Children are being included into criminal entrepreneurship in a number of modalities ranging from distribution of narcotics and transformation of profits from illegal activities and corruption into ostensibly “legitimate” assets.
In general terms, criminal justice does not target the causality of crime. As criminal justice phenomena stem from social processes, the roots of crime prevention policy ought to be embedded in measures of social policy as much as to rely upon repressive and control measures of criminal law. In this article the authors discuss juvenile behavior in organized criminal activities from a number of perspectives in order to outline various facets of contemporary social prevention response to this type of crime.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
C3  - Child Friendly Justice
T1  - Juvenile Crime and Organized Crime Groups — The Strategic Prevention Perspective
SP  - 309
EP  - 321
ER  - 
@conference{
author = "Bulatović, Aleksandra and Hrnčić, Jasna",
year = "2018-06",
abstract = "Numerous studies have shown that criminal organizations in their mode of operation are mostly local. The local context directs the expansion and diversification of their criminal activities as well as their “entrepreneurial” risk management. Children are being targeted for criminal exploitation by organized crime groups as a mode of risk management given that they are perceived to be more likely to evade police detection or the sanctions. Continued increase of juvenile perpetrators of acts associated wtih organized crime activities points towards setting of a new trend. Children are being included into criminal entrepreneurship in a number of modalities ranging from distribution of narcotics and transformation of profits from illegal activities and corruption into ostensibly “legitimate” assets.
In general terms, criminal justice does not target the causality of crime. As criminal justice phenomena stem from social processes, the roots of crime prevention policy ought to be embedded in measures of social policy as much as to rely upon repressive and control measures of criminal law. In this article the authors discuss juvenile behavior in organized criminal activities from a number of perspectives in order to outline various facets of contemporary social prevention response to this type of crime.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
journal = "Child Friendly Justice",
title = "Juvenile Crime and Organized Crime Groups — The Strategic Prevention Perspective",
pages = "309-321"
}
Bulatović, A.,& Hrnčić, J.. (2018-06). Juvenile Crime and Organized Crime Groups — The Strategic Prevention Perspective. in Child Friendly Justice
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja., 309-321.
Bulatović A, Hrnčić J. Juvenile Crime and Organized Crime Groups — The Strategic Prevention Perspective. in Child Friendly Justice. 2018;:309-321..
Bulatović, Aleksandra, Hrnčić, Jasna, "Juvenile Crime and Organized Crime Groups — The Strategic Prevention Perspective" in Child Friendly Justice (2018-06):309-321.

Imovina kao element infrastrukture organizovanih kriminalnih grupa

Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Institut za uporedno pravo i Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2018)

TY  - CHAP
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2018
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2435
AB  - Криминални потенцијал криминалне структуре стандардно се процењује на основу њене имовине, јер је циљ организованих криминалних група да остваре, директно или индиректно, финансијску или другу врсту материјалне користи. Зато је савремено супротстављање организованом криминалитету усмерено на уклањање плодова извршења кривичног дела путем различитих модалитета одузимања имовине. Ауторка у тексту аргументује да овај приступ представља остварење делотворног одвраћања од криминалитета као циља политике кажњавања које ову политику заснива на разумевању крајњег циља бављења криминалом, а то је стицање имовинске користи.
AB  - The goal of organized crime groups is to achieve, directly or indirectly, financial or other kind of material benefit. Hence, criminal potential of criminal structures is being standardly assessed on the basis of their property. 

Contemporary approach to fighting organized crime is based on targeting criminal property, e. g. it is focused on removing the fruits of criminal offenses through various modalities of property confiscation. In this paper the author argues that such an approach is performing as an effective crime deterrence as it allows for the goal of punitive policy to be reached given that this policy is founded on the understanding that the ultimate goal of criminal endevours is to aquire material gain.
PB  - Beograd: Institut za uporedno pravo i Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
T2  - Finansijski kriminalitet
T1  - Imovina kao element infrastrukture organizovanih kriminalnih grupa
T1  - Property as An Element of Organized Crime Infrastructure
SP  - 205
EP  - 216
ER  - 
@inbook{
author = "Bulatović, Aleksandra",
year = "2018",
abstract = "Криминални потенцијал криминалне структуре стандардно се процењује на основу њене имовине, јер је циљ организованих криминалних група да остваре, директно или индиректно, финансијску или другу врсту материјалне користи. Зато је савремено супротстављање организованом криминалитету усмерено на уклањање плодова извршења кривичног дела путем различитих модалитета одузимања имовине. Ауторка у тексту аргументује да овај приступ представља остварење делотворног одвраћања од криминалитета као циља политике кажњавања које ову политику заснива на разумевању крајњег циља бављења криминалом, а то је стицање имовинске користи., The goal of organized crime groups is to achieve, directly or indirectly, financial or other kind of material benefit. Hence, criminal potential of criminal structures is being standardly assessed on the basis of their property. 

Contemporary approach to fighting organized crime is based on targeting criminal property, e. g. it is focused on removing the fruits of criminal offenses through various modalities of property confiscation. In this paper the author argues that such an approach is performing as an effective crime deterrence as it allows for the goal of punitive policy to be reached given that this policy is founded on the understanding that the ultimate goal of criminal endevours is to aquire material gain.",
publisher = "Beograd: Institut za uporedno pravo i Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
journal = "Finansijski kriminalitet",
booktitle = "Imovina kao element infrastrukture organizovanih kriminalnih grupa, Property as An Element of Organized Crime Infrastructure",
pages = "205-216"
}
Bulatović, A.. (2018). Imovina kao element infrastrukture organizovanih kriminalnih grupa. in Finansijski kriminalitet
Beograd: Institut za uporedno pravo i Institut za kriminološka i sociološka istraživanja., 205-216.
Bulatović A. Imovina kao element infrastrukture organizovanih kriminalnih grupa. in Finansijski kriminalitet. 2018;:205-216..
Bulatović, Aleksandra, "Imovina kao element infrastrukture organizovanih kriminalnih grupa" in Finansijski kriminalitet (2018):205-216.

Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Institut društvenih nauka, 2018)

TY  - JOUR
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2018
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2320
AB  - Koncept otpornosti je relativno nov teorijski i praktični pristup u društvenim naukama, preuzet iz inženjerskih i sistemskih teorija, a jezgrovito se opisuje kao suočavanje sa izazovima i rizicima. U fokusu kritičke diskusije ovog koncepta su njegova teorijska fluidnost, otežana empirijska proverljivost i ideološka ukorenjenost u neoliberalni globalni kapitalistički poredak. Autorke u radu predstavljaju odnos feminističke kritike prema konceptu otpornosti koja ga sagledava kao teorijsku instancu neoliberalne hegemonije sa temeljima u deregulaciji tržišta. Ideja o svakovrsnoj deregulaciji, koja je tipična za neoliberalizam, legitimiše otpornost kao koncept koji negira politike identiteta i na njima zasnovane isključenosti. Međutim, u praksi se otpornost pokazuje kao važna strategija za apsorbovanje štete koju proizvode neoliberalna ekonomska i socijalna restrukturacija. Otpornost reciklira štetu koju neoliberalni procesi proizvode i tokom tog procesa se kreiraju novi identitetski okviri i estetika. Zbog toga se rodni status više ne povezuje sa polnim i vidljivim performansima roda, već se pojavljuje kao efekat ili ishod ekonomske i socijalne pozadine. Tako otpornost postaje novi neoliberalni ženski ideal koji omogućava jačanje vitalnosti belog supermačističkog patrijarhata.
AB  - The concept of resilience originated in engineering and environmental systems theories. Resilience entered humanities relatively recently as a new theoretical and practical approach to addressing challenges and risks in both macro and micro-communities. The concept of resilience is being criticized for theoretical fluidity behind it, difficulties related to its empirical verification and for being ideologically embedded in the neoliberal framework of global capitalism. Subject of this paper is an overview of a sharper critique of the concept that is coming from feminist perspective. In perspective of feminist criticism, the concept of resilience is perceived as an element of hegemony in neoliberal theory that purports deregulation and in particular market deregulation. While at first glance the concept of resistance denies identity policies and social exclusion deriving from it, in fact it absorbs harm inflicted by neoliberal economic and social restructuring. Resilience allows induced damage to be recycled given that new identity frames and aesthetics become created. Gender status is no longer associated with visible gender manifestation ― it rather appears as it is shaped by economic and social background. Resilience becomes new neoliberal female ideal feature that only enhances vitality of white supremacist patriarchy.
PB  - Beograd: Institut društvenih nauka
T2  - Sociologija
T1  - Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno
T1  - Feminist criticisms of the concept of resilience:  Transformation of the subversive into the normative
IS  - 1
VL  - 60
SP  - 127
EP  - 141
ER  - 
@article{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra",
year = "2018",
abstract = "Koncept otpornosti je relativno nov teorijski i praktični pristup u društvenim naukama, preuzet iz inženjerskih i sistemskih teorija, a jezgrovito se opisuje kao suočavanje sa izazovima i rizicima. U fokusu kritičke diskusije ovog koncepta su njegova teorijska fluidnost, otežana empirijska proverljivost i ideološka ukorenjenost u neoliberalni globalni kapitalistički poredak. Autorke u radu predstavljaju odnos feminističke kritike prema konceptu otpornosti koja ga sagledava kao teorijsku instancu neoliberalne hegemonije sa temeljima u deregulaciji tržišta. Ideja o svakovrsnoj deregulaciji, koja je tipična za neoliberalizam, legitimiše otpornost kao koncept koji negira politike identiteta i na njima zasnovane isključenosti. Međutim, u praksi se otpornost pokazuje kao važna strategija za apsorbovanje štete koju proizvode neoliberalna ekonomska i socijalna restrukturacija. Otpornost reciklira štetu koju neoliberalni procesi proizvode i tokom tog procesa se kreiraju novi identitetski okviri i estetika. Zbog toga se rodni status više ne povezuje sa polnim i vidljivim performansima roda, već se pojavljuje kao efekat ili ishod ekonomske i socijalne pozadine. Tako otpornost postaje novi neoliberalni ženski ideal koji omogućava jačanje vitalnosti belog supermačističkog patrijarhata., The concept of resilience originated in engineering and environmental systems theories. Resilience entered humanities relatively recently as a new theoretical and practical approach to addressing challenges and risks in both macro and micro-communities. The concept of resilience is being criticized for theoretical fluidity behind it, difficulties related to its empirical verification and for being ideologically embedded in the neoliberal framework of global capitalism. Subject of this paper is an overview of a sharper critique of the concept that is coming from feminist perspective. In perspective of feminist criticism, the concept of resilience is perceived as an element of hegemony in neoliberal theory that purports deregulation and in particular market deregulation. While at first glance the concept of resistance denies identity policies and social exclusion deriving from it, in fact it absorbs harm inflicted by neoliberal economic and social restructuring. Resilience allows induced damage to be recycled given that new identity frames and aesthetics become created. Gender status is no longer associated with visible gender manifestation ― it rather appears as it is shaped by economic and social background. Resilience becomes new neoliberal female ideal feature that only enhances vitality of white supremacist patriarchy.",
publisher = "Beograd: Institut društvenih nauka",
journal = "Sociologija",
title = "Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno, Feminist criticisms of the concept of resilience:  Transformation of the subversive into the normative",
number = "1",
volume = "60",
pages = "127-141"
}
Pavićević, O.,& Bulatović, A.. (2018). Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno. in Sociologija
Beograd: Institut društvenih nauka., 60(1), 127-141.
Pavićević O, Bulatović A. Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno. in Sociologija. 2018;60(1):127-141..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, "Feministička kritika koncepta otpornosti transformacija subverzivnog u normativno" in Sociologija, 60, no. 1 (2018):127-141.

Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije

Bulatović, Aleksandra; Pavićević, Olivera

(Novi Sad: Kultura – Polis, 2018)

TY  - JOUR
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Pavićević, Olivera
PY  - 2018
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2321
AB  - Људско деловање усмерава заједничке вредности и процене сврсисходности деловања, тј. просуђивање у духу тих вредности, а у сржи његове мотивације је добробит као квалитет живота. Индивидуална и друштвена добробит формирају се под утицајем бројних фактора чији међусобни однос формира широки дијапазон — од природних околности до друштвено конструисаних норми. 

Концепт отпорности је блиско повезан са концептима добробити и друштвеног капитала. У овом раду се представљају начини на који су наведени концепти повезани и њихови заједнички предиктори. Циљ рада је да разматрањем различитих аспеката отпорности укаже на могућности интервенције путем креирања социјалних политика које би биле засниване на бољем разумевању начина на који отпорност, добробит и друштвени капитал универзално функционишу — на нивоу појединца и на нивоу заједнице.
AB  - Human activities are guided by values and sense of purpose that stand also not only as guidelines but the core elements for evaluation of these actiities. Well–being is at the core of human motivation as quality of life and it is influenced by a myriad of factors spanning from natural circumstances to socially constructed norms.
The concept of resilience is closely related to concepts of well–being and social capital. This paper presents the way in which these concepts are related as well as their common predictors. The aim of the paper is to highlight various aspects of resilience in order to point towards possibilities to intervene via social policy that is embeded in profound understanding of the universial way in which resilience, well–being and social capital function, both at the individual and at the community level.
PB  - Novi Sad: Kultura – Polis
PB  - Beograd: Institut za evropske studije
T2  - Kultura polisa
T1  - Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije
T1  - Resilience, Well-being and Social Capital – Between Colaboration and Collision
IS  - 35
VL  - 15
SP  - 531
EP  - 544
ER  - 
@article{
author = "Bulatović, Aleksandra and Pavićević, Olivera",
year = "2018",
abstract = "Људско деловање усмерава заједничке вредности и процене сврсисходности деловања, тј. просуђивање у духу тих вредности, а у сржи његове мотивације је добробит као квалитет живота. Индивидуална и друштвена добробит формирају се под утицајем бројних фактора чији међусобни однос формира широки дијапазон — од природних околности до друштвено конструисаних норми. 

Концепт отпорности је блиско повезан са концептима добробити и друштвеног капитала. У овом раду се представљају начини на који су наведени концепти повезани и њихови заједнички предиктори. Циљ рада је да разматрањем различитих аспеката отпорности укаже на могућности интервенције путем креирања социјалних политика које би биле засниване на бољем разумевању начина на који отпорност, добробит и друштвени капитал универзално функционишу — на нивоу појединца и на нивоу заједнице., Human activities are guided by values and sense of purpose that stand also not only as guidelines but the core elements for evaluation of these actiities. Well–being is at the core of human motivation as quality of life and it is influenced by a myriad of factors spanning from natural circumstances to socially constructed norms.
The concept of resilience is closely related to concepts of well–being and social capital. This paper presents the way in which these concepts are related as well as their common predictors. The aim of the paper is to highlight various aspects of resilience in order to point towards possibilities to intervene via social policy that is embeded in profound understanding of the universial way in which resilience, well–being and social capital function, both at the individual and at the community level.",
publisher = "Novi Sad: Kultura – Polis, Beograd: Institut za evropske studije",
journal = "Kultura polisa",
title = "Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije, Resilience, Well-being and Social Capital – Between Colaboration and Collision",
number = "35",
volume = "15",
pages = "531-544"
}
Bulatović, A.,& Pavićević, O.. (2018). Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije. in Kultura polisa
Novi Sad: Kultura – Polis., 15(35), 531-544.
Bulatović A, Pavićević O. Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije. in Kultura polisa. 2018;15(35):531-544..
Bulatović, Aleksandra, Pavićević, Olivera, "Otpornost, dobrobit i društveni kapital: sadejstva i kolizije" in Kultura polisa, 15, no. 35 (2018):531-544.

Žene u organizovanom kriminalu

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istaživanja, 2018)

TY  - JOUR
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2018
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2316
AB  - Društveno okruženje definiše spremnost pojedinca na određeni društveni i preduzetnički rizik, pa se o dimenzijama pasivnog i aktivnog učešća u organizovanom kriminalu može rasuđivati na osnovu odnosa moći koje organizovani kriminal reflektuje unutar političke i ekonomske sfere. Iako rodni odnosi imaju različite društvene profile i unutrašnju dinamiku u zemljama sa različitim tradicijama društvenog upravljanja, statistički podaci o kriminalu ukazuju na to da je uključivanje žena u organizovane kriminalne aktivnosti globalni fenomen. Transideološki kapacitet organizovanog kriminala, kao i stepen procesa transnacionalnog povezivanja, značajno utiču na promene rodnih relacija unutar organizovanog kriminala, a time i na postojanje nove dinamike unutar rodnih odnosa u organizovanom kriminalu. 
Autorke u radu nastoje da daju prilog produbljenom razumevanju pomeranja rodnih granica u sferi organizovanog kriminaliteta postavljajući ih u prostor u kome se ove granice prožimaju u interaktivnom odnosu socio-kulturnih procesa unutar i izvan organizovanog kriminala. U radu se sagledavaju uticaj i društvene, ekonomske i psihološke posledice pomeranja rodnih granica u sferi delovanja organizovanog kriminala, sa ciljem da se identifikuju, osvetle i utvrde uporišne tačke procene mesta i uloga žena u savremenom organizovanom kriminalitetu.
AB  - The social setting defines individual readiness to take certain social and entrepreneurial risk. Hence, power relations offer a view over dimensions of active and passive participation in organized crime as it is being reflected in the political and economic arena. Although gender relations have a different social profile and internal dynamics in different countries with different traditions of social management, statistical data on crime indicate involvement of women in organized crime to be a global phenomenon. The trans-ideological capacity of organized crime and degree of transnational interconnectidness, significantly affect changes in gender relations within the organized crime and generates new related dynamics. Gender boundaries transformation in organized crime sphere places those boundaries in the space of their interconnection in socio-cultural processes in and out of organized crime as a phenomenon. In this article, authors present the place and role of women in contemporary organized crime. The aim of the article is to highlight lines of influence and consequences of gender boundaries transformation within the framework of organized crime activities.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istaživanja
T2  - Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
T1  - Žene u organizovanom kriminalu
IS  - 1
VL  - 37
SP  - 85
EP  - 101
ER  - 
@article{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra",
year = "2018",
abstract = "Društveno okruženje definiše spremnost pojedinca na određeni društveni i preduzetnički rizik, pa se o dimenzijama pasivnog i aktivnog učešća u organizovanom kriminalu može rasuđivati na osnovu odnosa moći koje organizovani kriminal reflektuje unutar političke i ekonomske sfere. Iako rodni odnosi imaju različite društvene profile i unutrašnju dinamiku u zemljama sa različitim tradicijama društvenog upravljanja, statistički podaci o kriminalu ukazuju na to da je uključivanje žena u organizovane kriminalne aktivnosti globalni fenomen. Transideološki kapacitet organizovanog kriminala, kao i stepen procesa transnacionalnog povezivanja, značajno utiču na promene rodnih relacija unutar organizovanog kriminala, a time i na postojanje nove dinamike unutar rodnih odnosa u organizovanom kriminalu. 
Autorke u radu nastoje da daju prilog produbljenom razumevanju pomeranja rodnih granica u sferi organizovanog kriminaliteta postavljajući ih u prostor u kome se ove granice prožimaju u interaktivnom odnosu socio-kulturnih procesa unutar i izvan organizovanog kriminala. U radu se sagledavaju uticaj i društvene, ekonomske i psihološke posledice pomeranja rodnih granica u sferi delovanja organizovanog kriminala, sa ciljem da se identifikuju, osvetle i utvrde uporišne tačke procene mesta i uloga žena u savremenom organizovanom kriminalitetu., The social setting defines individual readiness to take certain social and entrepreneurial risk. Hence, power relations offer a view over dimensions of active and passive participation in organized crime as it is being reflected in the political and economic arena. Although gender relations have a different social profile and internal dynamics in different countries with different traditions of social management, statistical data on crime indicate involvement of women in organized crime to be a global phenomenon. The trans-ideological capacity of organized crime and degree of transnational interconnectidness, significantly affect changes in gender relations within the organized crime and generates new related dynamics. Gender boundaries transformation in organized crime sphere places those boundaries in the space of their interconnection in socio-cultural processes in and out of organized crime as a phenomenon. In this article, authors present the place and role of women in contemporary organized crime. The aim of the article is to highlight lines of influence and consequences of gender boundaries transformation within the framework of organized crime activities.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istaživanja",
journal = "Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja",
title = "Žene u organizovanom kriminalu",
number = "1",
volume = "37",
pages = "85-101"
}
Pavićević, O.,& Bulatović, A.. (2018). Žene u organizovanom kriminalu. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istaživanja., 37(1), 85-101.
Pavićević O, Bulatović A. Žene u organizovanom kriminalu. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja. 2018;37(1):85-101..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, "Žene u organizovanom kriminalu" in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja, 37, no. 1 (2018):85-101.

Apsorbovanje rizika koji prati kriminalno preduzetništvo

Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživa, 2017-09)

TY  - CHAP
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2017-09
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2433
AB  - U velikom delu savremene akademske literature o organizovanom
kriminalu polazi se od pretpostavke da organizovani kriminal ne bi
mogao longitudinalno delovati bez korupcije. Koristeći razne oblike
korupcije organizovani kriminal se infiltrira i integriše na ekonomskom
nivou, a svoj profit i moć uvećava u okvirima celokupnog finansijskog i
privrednog sistema.
Organizovani kriminal se služi logikom profita i funkcioniše slično
multinacionalnoj korporaciji, jer u potrazi sa profitom procenjuje rizik i
analizira tržište. Način na koji se korupcija kao metod delovanja
organizovanog kriminala dominantno ispoljava jeste potraga za
prilikama koje omogućavaju pranje novca kao ključnog segmenta
procesa kojim se apsorbuje glavnina rizika koji prate kriminalno
preduzetništvo. Samo krivično delo pranja novca specifična je kriminalna
aktivnost, zato što predstavlja posledicu prethodno izvršenog krivičnog
dela, ali i polaznu osnovu za buduće kriminalne aktivnosti. Autorka u
tekstu posebnan značaj pridaje 
štetnim posledicama manipulacije
ekonomskim interesima putem izvršavanja različitih krivičnih dela u
privredi (pranje novca, različiti oblici zloupotrebe službenog položaja,
podmićivanje), argumentujući da te štetne posledice, sa stanovišta
funkcionalnosti imaju vrednost indikatora prisustva i jačine
organizovanog kriminaliteta.
AB  - The majority of contemporary authors evaluates organized crime as longitudinally
dependant from corruption. Using various forms of corruption, organized crime infiltrates
and integrates in legal economy, and increases its profits and influence within overall
framework of financial and economic systems.
Organized crime is embedded in logic of profit and, like a multinational corporation, in search
for profit, assesses the risks and analyzes the market. Money laundering is a specific criminal
activity, essential to any criminal activity resulting with profits and by its nature, a part of a
corruption scheme. Money laundering facilitated by corruption is substantial part of organized
crime activities, as it absorbs risks involved with criminal entrepreneurship. The harmful
consequences of manipulating economic interests via criminal activities such as corruption and
money laundering are presented in this article to support the conclusion that these
consequences, functionally, have the value of indicators that point towards presence and
intensity of organized crime.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživa
PB  - Beograd: Institut za uporedno pravo
T2  - Privredna krivična dela
T1  - Apsorbovanje rizika koji prati kriminalno preduzetništvo
T1  - Absorbing risk related to criminal entrepreneurship
SP  - 229
EP  - 242
ER  - 
@inbook{
author = "Bulatović, Aleksandra",
year = "2017-09",
abstract = "U velikom delu savremene akademske literature o organizovanom
kriminalu polazi se od pretpostavke da organizovani kriminal ne bi
mogao longitudinalno delovati bez korupcije. Koristeći razne oblike
korupcije organizovani kriminal se infiltrira i integriše na ekonomskom
nivou, a svoj profit i moć uvećava u okvirima celokupnog finansijskog i
privrednog sistema.
Organizovani kriminal se služi logikom profita i funkcioniše slično
multinacionalnoj korporaciji, jer u potrazi sa profitom procenjuje rizik i
analizira tržište. Način na koji se korupcija kao metod delovanja
organizovanog kriminala dominantno ispoljava jeste potraga za
prilikama koje omogućavaju pranje novca kao ključnog segmenta
procesa kojim se apsorbuje glavnina rizika koji prate kriminalno
preduzetništvo. Samo krivično delo pranja novca specifična je kriminalna
aktivnost, zato što predstavlja posledicu prethodno izvršenog krivičnog
dela, ali i polaznu osnovu za buduće kriminalne aktivnosti. Autorka u
tekstu posebnan značaj pridaje 
štetnim posledicama manipulacije
ekonomskim interesima putem izvršavanja različitih krivičnih dela u
privredi (pranje novca, različiti oblici zloupotrebe službenog položaja,
podmićivanje), argumentujući da te štetne posledice, sa stanovišta
funkcionalnosti imaju vrednost indikatora prisustva i jačine
organizovanog kriminaliteta., The majority of contemporary authors evaluates organized crime as longitudinally
dependant from corruption. Using various forms of corruption, organized crime infiltrates
and integrates in legal economy, and increases its profits and influence within overall
framework of financial and economic systems.
Organized crime is embedded in logic of profit and, like a multinational corporation, in search
for profit, assesses the risks and analyzes the market. Money laundering is a specific criminal
activity, essential to any criminal activity resulting with profits and by its nature, a part of a
corruption scheme. Money laundering facilitated by corruption is substantial part of organized
crime activities, as it absorbs risks involved with criminal entrepreneurship. The harmful
consequences of manipulating economic interests via criminal activities such as corruption and
money laundering are presented in this article to support the conclusion that these
consequences, functionally, have the value of indicators that point towards presence and
intensity of organized crime.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživa, Beograd: Institut za uporedno pravo",
journal = "Privredna krivična dela",
booktitle = "Apsorbovanje rizika koji prati kriminalno preduzetništvo, Absorbing risk related to criminal entrepreneurship",
pages = "229-242"
}
Bulatović, A.. (2017-09). Apsorbovanje rizika koji prati kriminalno preduzetništvo. in Privredna krivična dela
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživa., 229-242.
Bulatović A. Apsorbovanje rizika koji prati kriminalno preduzetništvo. in Privredna krivična dela. 2017;:229-242..
Bulatović, Aleksandra, "Apsorbovanje rizika koji prati kriminalno preduzetništvo" in Privredna krivična dela (2017-09):229-242.

Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Viktimološko društvo Srbije, 2017)

TY  - JOUR
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2017
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2319
AB  - Medijsko prikazivanje žrtava nasilja, trauma, bolesti, siromaštva i katastrofa u globalnim okvirima zauzima značajan deo javnog informisanja i utiče na identitet svih aktera, aktivnih i pasivnih. Medijsko prikazivanje oblikuje razmišljanje i rasuđivanje na grupnom nivou, a uticaj tog prikazivanja doseže do solidarnosti u zajednici koja je kao nemonetarna forma društvenih interakcija pozicionirana na izvoru društvenog kapitala. Društveni kontekst medijskog izveštavanja o žrtvama oblikovan je kapacitetom društvenog sistema da žrtvu prepozna, prizna, osnaži i zaštiti. Kao aspekt tog kapaciteta, medijsko izveštavanje o žrtvama predstavlja indikator vidljivosti viktimizacije. Autorke u radu razmatraju prirodu fenomena medijskog izveštavanja o različitim oblicima viktimizacije i etičkim aspektima izveštavanja o žrtvama, sa ciljem da generišu doprinos kritičkoj analizi medijske prezentacije žrtava čiju svrhu određuje to što društveni akteri koriste društvenu organizaciju kako bi ostvarivali svoje interese.
AB  - Media coverage of human suffering caused by trauma, illness, poverty and disasters worldwide takes up a significant part of media coverage and affects the identity of all actors, both active and passive. Media presentation shapes our thinking and reasoning at the group level, and has far reached impact. The social context of media reporting on victims is shaped by the capacity of the social system to recognize, acknowledge, strengthen and protect the victim. As an aspect of this capacity, media coverage of victims is an indicator of the victimization visibility. Authors discuss the nature of the media reporting as a phenomenon appearing in various forms as per given sources of victimization, and the ethical aspects of media presentation on victims in order to provide an analytic contribution that could be used to direct it in future.
PB  - Beograd: Viktimološko društvo Srbije
T2  - Temida
T1  - Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama
T1  - Victims, media coverage and social context
IS  - 3
VL  - 20
SP  - 357
EP  - 376
ER  - 
@article{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra",
year = "2017",
abstract = "Medijsko prikazivanje žrtava nasilja, trauma, bolesti, siromaštva i katastrofa u globalnim okvirima zauzima značajan deo javnog informisanja i utiče na identitet svih aktera, aktivnih i pasivnih. Medijsko prikazivanje oblikuje razmišljanje i rasuđivanje na grupnom nivou, a uticaj tog prikazivanja doseže do solidarnosti u zajednici koja je kao nemonetarna forma društvenih interakcija pozicionirana na izvoru društvenog kapitala. Društveni kontekst medijskog izveštavanja o žrtvama oblikovan je kapacitetom društvenog sistema da žrtvu prepozna, prizna, osnaži i zaštiti. Kao aspekt tog kapaciteta, medijsko izveštavanje o žrtvama predstavlja indikator vidljivosti viktimizacije. Autorke u radu razmatraju prirodu fenomena medijskog izveštavanja o različitim oblicima viktimizacije i etičkim aspektima izveštavanja o žrtvama, sa ciljem da generišu doprinos kritičkoj analizi medijske prezentacije žrtava čiju svrhu određuje to što društveni akteri koriste društvenu organizaciju kako bi ostvarivali svoje interese., Media coverage of human suffering caused by trauma, illness, poverty and disasters worldwide takes up a significant part of media coverage and affects the identity of all actors, both active and passive. Media presentation shapes our thinking and reasoning at the group level, and has far reached impact. The social context of media reporting on victims is shaped by the capacity of the social system to recognize, acknowledge, strengthen and protect the victim. As an aspect of this capacity, media coverage of victims is an indicator of the victimization visibility. Authors discuss the nature of the media reporting as a phenomenon appearing in various forms as per given sources of victimization, and the ethical aspects of media presentation on victims in order to provide an analytic contribution that could be used to direct it in future.",
publisher = "Beograd: Viktimološko društvo Srbije",
journal = "Temida",
title = "Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama, Victims, media coverage and social context",
number = "3",
volume = "20",
pages = "357-376"
}
Pavićević, O.,& Bulatović, A.. (2017). Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama. in Temida
Beograd: Viktimološko društvo Srbije., 20(3), 357-376.
Pavićević O, Bulatović A. Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama. in Temida. 2017;20(3):357-376..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, "Značaj društvenog konteksta izveštavanja o žrtvama" in Temida, 20, no. 3 (2017):357-376.

Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma

Bulatović, Aleksandra; Pavićević, Olivera

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2017)

TY  - JOUR
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Pavićević, Olivera
PY  - 2017
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2318
AB  - Banditizam se konceptualno razume kao kršenje društvenih normi što zajednica odbacuje kao nedvosmisleno štetno i nastoji da eliminiše. Socijalni banditizam je fenomen čiji je pojam širi jer obuhvata i političku i ideološku dimenziju, a usmeren je na obezbeđivanje zaštite socijalnih interesa u najširem smislu tog izraza. 
U izrazito podeljenim društvima u kojima postoje velike razlike teže je razdvojiti nasilni i organizovani kriminal od pobune, pogotovo što se ona često finansira  kroz kriminalne aktivnosti. Takođe, nasilni kriminal ima tendenciju da opravdava svoje postupke pozivanjem na etničke, verske i klasne podele.
Određujući različite uzroke nastanka ovih fenomena u procesima diferencijacije, konfliktima, specifičnom okruženju i adaptaciji pripadnika društva van standardnih društvenih tokova, autorke u radu razmatraju određene analogije ovih fenomena. Cilj ovog rada je potpunije razumevanje bande kao kriminalnog fenomena koje se zasniva na određenju kompleksnog odnosa između pojedinaca, dinamike kolektivnog ponašanja i procesa društvenih promena.
AB  - The concept of banditism can be determined as a form of breaking social norms, a way of harming society that triggers social reaction towards its elimination. Social banditism is a wider phenomenon, stretching over political and ideological spheres and it can be determined as an irregular form of securing protection of social interests in the broadest sense. 
In extremely divided societies it can be difficult to separate violent, organised crime and rebellion because rebellion is often financed with criminal activities.  Additionally, violent crime has a tendency to justify its actions by insisting on ethnic, religious and class divisions.
Authors of the article are examining certain analogies among the phenomena discussed here by determining processes of differentiation, conflicts, specific surrounding and adaptation of the society members. The aim of this paper is to contribute to a deeper understanding of gang as a criminal phenomenon that is rooted in complex relation between individuals, dynamics of collective behavior and process of social changes.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
T2  - Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
T1  - Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma
IS  - 1
VL  - 36
SP  - 43
EP  - 58
ER  - 
@article{
author = "Bulatović, Aleksandra and Pavićević, Olivera",
year = "2017",
abstract = "Banditizam se konceptualno razume kao kršenje društvenih normi što zajednica odbacuje kao nedvosmisleno štetno i nastoji da eliminiše. Socijalni banditizam je fenomen čiji je pojam širi jer obuhvata i političku i ideološku dimenziju, a usmeren je na obezbeđivanje zaštite socijalnih interesa u najširem smislu tog izraza. 
U izrazito podeljenim društvima u kojima postoje velike razlike teže je razdvojiti nasilni i organizovani kriminal od pobune, pogotovo što se ona često finansira  kroz kriminalne aktivnosti. Takođe, nasilni kriminal ima tendenciju da opravdava svoje postupke pozivanjem na etničke, verske i klasne podele.
Određujući različite uzroke nastanka ovih fenomena u procesima diferencijacije, konfliktima, specifičnom okruženju i adaptaciji pripadnika društva van standardnih društvenih tokova, autorke u radu razmatraju određene analogije ovih fenomena. Cilj ovog rada je potpunije razumevanje bande kao kriminalnog fenomena koje se zasniva na određenju kompleksnog odnosa između pojedinaca, dinamike kolektivnog ponašanja i procesa društvenih promena., The concept of banditism can be determined as a form of breaking social norms, a way of harming society that triggers social reaction towards its elimination. Social banditism is a wider phenomenon, stretching over political and ideological spheres and it can be determined as an irregular form of securing protection of social interests in the broadest sense. 
In extremely divided societies it can be difficult to separate violent, organised crime and rebellion because rebellion is often financed with criminal activities.  Additionally, violent crime has a tendency to justify its actions by insisting on ethnic, religious and class divisions.
Authors of the article are examining certain analogies among the phenomena discussed here by determining processes of differentiation, conflicts, specific surrounding and adaptation of the society members. The aim of this paper is to contribute to a deeper understanding of gang as a criminal phenomenon that is rooted in complex relation between individuals, dynamics of collective behavior and process of social changes.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
journal = "Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja",
title = "Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma",
number = "1",
volume = "36",
pages = "43-58"
}
Bulatović, A.,& Pavićević, O.. (2017). Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja., 36(1), 43-58.
Bulatović A, Pavićević O. Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja. 2017;36(1):43-58..
Bulatović, Aleksandra, Pavićević, Olivera, "Transformacija kriminalnih organizacija kroz društveni konstrukt socijalnog banditizma" in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja, 36, no. 1 (2017):43-58.

Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu

Pavićević, Olivera; Bulatović, Aleksandra; Ilijić, Ljeposava

(Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2017)

TY  - JOUR
AU  - Pavićević, Olivera
AU  - Bulatović, Aleksandra
AU  - Ilijić, Ljeposava
PY  - 2017
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2317
AB  - Relaciju između individualnog i društvenog nivoa otpornosti moguće je sagledavati i kroz izvinjenje i praštanje kao faktora u iniciranju i oblikovanju restorativnog procesa. Razmatranje ključnih komponenti procesa izvinjenja i praštanja omogućava uvid u odnos između moralne i pravne utemeljenosti izvinjenja, u perspektivi interakcija između moralnih vrednosti koje dominiraju u zajednici i njenog pravnog sistema. Analizirajući proces izvinjenja i praštanja u okvirima individualne, socijalne i pravne komunikacije, autorke pronalaze argumente koji ukazuju na značaj ovog procesa za razvijanje otpornosti u okviru društvene i pravne prakse oslonjene na principe restorativne pravde. Cilj rada je da sugeriše da je na moralu zasnovana individualna otpornost jedan od faktora socijalne kompetencije.
AB  - The relationship between the individual and social level of resilience can also be viewed via apology and forgiveness as a factor in the initiation and design of the restorative process. Reviewing the key components of the apology and forgiveness process provides an insight into the relationship between the moral and legal basis of apology, as outlined by the perspective of the interaction between moral values that dominate in the society and its legal system. Analyzing the process of apology and forgiveness in the framework of individual, social and legal communication, the authors find arguments that point to the significance of this process for developing resistance within the framework of social and legal practice relying on the principles of restorative justice. The aim of the paper is to suggest that individual resistance based on morality is one of the factors of social competence.
PB  - Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
T2  - Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
T1  - Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu
IS  - 2
VL  - 36
SP  - 91
EP  - 110
ER  - 
@article{
author = "Pavićević, Olivera and Bulatović, Aleksandra and Ilijić, Ljeposava",
year = "2017",
abstract = "Relaciju između individualnog i društvenog nivoa otpornosti moguće je sagledavati i kroz izvinjenje i praštanje kao faktora u iniciranju i oblikovanju restorativnog procesa. Razmatranje ključnih komponenti procesa izvinjenja i praštanja omogućava uvid u odnos između moralne i pravne utemeljenosti izvinjenja, u perspektivi interakcija između moralnih vrednosti koje dominiraju u zajednici i njenog pravnog sistema. Analizirajući proces izvinjenja i praštanja u okvirima individualne, socijalne i pravne komunikacije, autorke pronalaze argumente koji ukazuju na značaj ovog procesa za razvijanje otpornosti u okviru društvene i pravne prakse oslonjene na principe restorativne pravde. Cilj rada je da sugeriše da je na moralu zasnovana individualna otpornost jedan od faktora socijalne kompetencije., The relationship between the individual and social level of resilience can also be viewed via apology and forgiveness as a factor in the initiation and design of the restorative process. Reviewing the key components of the apology and forgiveness process provides an insight into the relationship between the moral and legal basis of apology, as outlined by the perspective of the interaction between moral values that dominate in the society and its legal system. Analyzing the process of apology and forgiveness in the framework of individual, social and legal communication, the authors find arguments that point to the significance of this process for developing resistance within the framework of social and legal practice relying on the principles of restorative justice. The aim of the paper is to suggest that individual resistance based on morality is one of the factors of social competence.",
publisher = "Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
journal = "Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja",
title = "Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu",
number = "2",
volume = "36",
pages = "91-110"
}
Pavićević, O., Bulatović, A.,& Ilijić, L.. (2017). Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja
Beograd: Institut za kriminološka i sociološka istraživanja., 36(2), 91-110.
Pavićević O, Bulatović A, Ilijić L. Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu. in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja. 2017;36(2):91-110..
Pavićević, Olivera, Bulatović, Aleksandra, Ilijić, Ljeposava, "Izvinjenje i praštanje kao mehanizmi otpornosti i kao faktor u restorativnom procesu" in Zbornik radova Instituta za kriminološka i sociološka istaživanja, 36, no. 2 (2017):91-110.

Well-being, Capabilities and Philosophical Practice

Bulatović, Aleksandra

(Beograd : Institut za filozofiju i društvenu teoriju, 2014)

TY  - JOUR
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2014
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/224
AB  - The concept of well being has become the main criterion to assess quality of life in contemporary society. Individual well-being describes the individual quality of life, while social well-being refers to quality of life in a society. Given that well-being has a multitude of dimensions, a unique definition of it is elusive to scholars. In this article social well-being is conceptualised as a dynamic process within the context set by social integration as one’s relationship to society and the community. This includes the quality of interaction between the individual and society and one’s ‘social actualisation’ understood as the realisattion of one’s social capacities. Social actualisation also involves one’s ability to influence social processes and to benefit from social cohesion, which consists, in any society, of the quality, organisation and functioning of the social world. Hence the ability to impact society is an integral part of individual well being. This paper suggests that philosophical practice as a new paradigm in the humanities holds out promise for the improvement of both individual and social well-being.
PB  - Beograd : Institut za filozofiju i društvenu teoriju
T2  - Filozofija i društvo/Philosophy and Society
T1  - Well-being, Capabilities and Philosophical Practice
SP  - 105
EP  - 120
DO  - 10.2298/FID1404105B
ER  - 
@article{
author = "Bulatović, Aleksandra",
year = "2014",
abstract = "The concept of well being has become the main criterion to assess quality of life in contemporary society. Individual well-being describes the individual quality of life, while social well-being refers to quality of life in a society. Given that well-being has a multitude of dimensions, a unique definition of it is elusive to scholars. In this article social well-being is conceptualised as a dynamic process within the context set by social integration as one’s relationship to society and the community. This includes the quality of interaction between the individual and society and one’s ‘social actualisation’ understood as the realisattion of one’s social capacities. Social actualisation also involves one’s ability to influence social processes and to benefit from social cohesion, which consists, in any society, of the quality, organisation and functioning of the social world. Hence the ability to impact society is an integral part of individual well being. This paper suggests that philosophical practice as a new paradigm in the humanities holds out promise for the improvement of both individual and social well-being.",
publisher = "Beograd : Institut za filozofiju i društvenu teoriju",
journal = "Filozofija i društvo/Philosophy and Society",
title = "Well-being, Capabilities and Philosophical Practice",
pages = "105-120",
doi = "10.2298/FID1404105B"
}
Bulatović, A.. (2014). Well-being, Capabilities and Philosophical Practice. in Filozofija i društvo/Philosophy and Society
Beograd : Institut za filozofiju i društvenu teoriju., 105-120.
https://doi.org/10.2298/FID1404105B
Bulatović A. Well-being, Capabilities and Philosophical Practice. in Filozofija i društvo/Philosophy and Society. 2014;:105-120.
doi:10.2298/FID1404105B .
Bulatović, Aleksandra, "Well-being, Capabilities and Philosophical Practice" in Filozofija i društvo/Philosophy and Society (2014):105-120,
https://doi.org/10.2298/FID1404105B . .

Etika kriminalističko-obaveštajnog rada

Fatić, Aleksandar; Korać, Srđan; Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Institut za međunarodnu politiku i privredu, 2013)

TY  - BOOK
AU  - Fatić, Aleksandar
AU  - Korać, Srđan
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2013
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/132
PB  - Beograd: Institut za međunarodnu politiku i privredu
T1  - Etika kriminalističko-obaveštajnog rada
ER  - 
@book{
author = "Fatić, Aleksandar and Korać, Srđan and Bulatović, Aleksandra",
year = "2013",
publisher = "Beograd: Institut za međunarodnu politiku i privredu",
title = "Etika kriminalističko-obaveštajnog rada"
}
Fatić, A., Korać, S.,& Bulatović, A.. (2013). Etika kriminalističko-obaveštajnog rada. 
Beograd: Institut za međunarodnu politiku i privredu..
Fatić A, Korać S, Bulatović A. Etika kriminalističko-obaveštajnog rada. 2013;..
Fatić, Aleksandar, Korać, Srđan, Bulatović, Aleksandra, "Etika kriminalističko-obaveštajnog rada" (2013).

Etika kriminalističko-obaveštajnog rada

Fatić, Aleksandar; Korać, Srđan; Bulatović, Aleksandra

(Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu, 2013)

TY  - BOOK
AU  - Fatić, Aleksandar
AU  - Korać, Srđan
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2013
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/1218
PB  - Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu
T1  - Etika kriminalističko-obaveštajnog rada
ER  - 
@book{
author = "Fatić, Aleksandar and Korać, Srđan and Bulatović, Aleksandra",
year = "2013",
publisher = "Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu",
title = "Etika kriminalističko-obaveštajnog rada"
}
Fatić, A., Korać, S.,& Bulatović, A.. (2013). Etika kriminalističko-obaveštajnog rada. 
Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu..
Fatić A, Korać S, Bulatović A. Etika kriminalističko-obaveštajnog rada. 2013;..
Fatić, Aleksandar, Korać, Srđan, Bulatović, Aleksandra, "Etika kriminalističko-obaveštajnog rada" (2013).

Etički standardi za kriminalističko-obaveštajni rad

Fatić, Aleksandar; Korać, Srđan; Bulatović, Aleksandra

(Beograd : Centar za bezbednosne studije, 2011)

TY  - BOOK
AU  - Fatić, Aleksandar
AU  - Korać, Srđan
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2011
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/1202
PB  - Beograd : Centar za bezbednosne studije
T1  - Etički standardi za kriminalističko-obaveštajni rad
ER  - 
@book{
author = "Fatić, Aleksandar and Korać, Srđan and Bulatović, Aleksandra",
year = "2011",
publisher = "Beograd : Centar za bezbednosne studije",
title = "Etički standardi za kriminalističko-obaveštajni rad"
}
Fatić, A., Korać, S.,& Bulatović, A.. (2011). Etički standardi za kriminalističko-obaveštajni rad. 
Beograd : Centar za bezbednosne studije..
Fatić A, Korać S, Bulatović A. Etički standardi za kriminalističko-obaveštajni rad. 2011;..
Fatić, Aleksandar, Korać, Srđan, Bulatović, Aleksandra, "Etički standardi za kriminalističko-obaveštajni rad" (2011).

Empathy in Diplomacy

Fatić, Aleksandar; Korać, Srđan; Bulatović, Aleksandra

(Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu, 2011)

TY  - JOUR
AU  - Fatić, Aleksandar
AU  - Korać, Srđan
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2011
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/440
PB  - Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu
T2  - Review of International Affairs
T1  - Empathy in Diplomacy
SP  - 5
EP  - 13
ER  - 
@article{
author = "Fatić, Aleksandar and Korać, Srđan and Bulatović, Aleksandra",
year = "2011",
publisher = "Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu",
journal = "Review of International Affairs",
title = "Empathy in Diplomacy",
pages = "5-13"
}
Fatić, A., Korać, S.,& Bulatović, A.. (2011). Empathy in Diplomacy. in Review of International Affairs
Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu., 5-13.
Fatić A, Korać S, Bulatović A. Empathy in Diplomacy. in Review of International Affairs. 2011;:5-13..
Fatić, Aleksandar, Korać, Srđan, Bulatović, Aleksandra, "Empathy in Diplomacy" in Review of International Affairs (2011):5-13.

Justice and Reconciliation in the International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia

Fatić, Aleksandar; Bulatović, Aleksandra

(Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu, 2008)

TY  - JOUR
AU  - Fatić, Aleksandar
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2008
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/854
PB  - Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu
T2  - Međunarodni problemi
T1  - Justice and Reconciliation in the International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia
SP  - 31
EP  - 46
ER  - 
@article{
author = "Fatić, Aleksandar and Bulatović, Aleksandra",
year = "2008",
publisher = "Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu",
journal = "Međunarodni problemi",
title = "Justice and Reconciliation in the International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia",
pages = "31-46"
}
Fatić, A.,& Bulatović, A.. (2008). Justice and Reconciliation in the International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia. in Međunarodni problemi
Beograd : Institut za međunarodnu politiku i privredu., 31-46.
Fatić A, Bulatović A. Justice and Reconciliation in the International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia. in Međunarodni problemi. 2008;:31-46..
Fatić, Aleksandar, Bulatović, Aleksandra, "Justice and Reconciliation in the International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia" in Međunarodni problemi (2008):31-46.

Centralisation of Intelligence Agencies and the Role of Private Intelligence

Raffone, Paolo; Fatić, Aleksandar; Bulatović, Aleksandra

(Brussels : CIPI Foundation, 2007)

TY  - CHAP
AU  - Fatić, Aleksandar
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2007
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/494
PB  - Brussels : CIPI Foundation
T2  - The New Security Architecture for Europe: Are There New Security Enclosures?
T1  - Centralisation of Intelligence Agencies and the Role of Private Intelligence
SP  - 10
EP  - 20
ER  - 
@inbook{
editor = "Raffone, Paolo",
author = "Fatić, Aleksandar and Bulatović, Aleksandra",
year = "2007",
publisher = "Brussels : CIPI Foundation",
journal = "The New Security Architecture for Europe: Are There New Security Enclosures?",
booktitle = "Centralisation of Intelligence Agencies and the Role of Private Intelligence",
pages = "10-20"
}
Raffone, P., Fatić, A.,& Bulatović, A.. (2007). Centralisation of Intelligence Agencies and the Role of Private Intelligence. in The New Security Architecture for Europe: Are There New Security Enclosures?
Brussels : CIPI Foundation., 10-20.
Raffone P, Fatić A, Bulatović A. Centralisation of Intelligence Agencies and the Role of Private Intelligence. in The New Security Architecture for Europe: Are There New Security Enclosures?. 2007;:10-20..
Raffone, Paolo, Fatić, Aleksandar, Bulatović, Aleksandra, "Centralisation of Intelligence Agencies and the Role of Private Intelligence" in The New Security Architecture for Europe: Are There New Security Enclosures? (2007):10-20.

Korupcija

Radovanović, Dobrivoje; Bulatović, Aleksandra

(Beograd: Centar za menadžment i Institut za kriminološka i sociološka istraživanja, 2005)

TY  - BOOK
AU  - Radovanović, Dobrivoje
AU  - Bulatović, Aleksandra
PY  - 2005
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/2436
AB  - Korupcija je knjiga Grupe za bezbednosnu politiku Centra za menadžment u oblasti borbe protiv korupcije i organizovanog kriminala, objavljena u saradnji sa Institutom za kriminološka i sociološka istraživanja. Korupcija je prvi udžbenik na prostoru Balkana koji nastoji da multidisciplinarnim pristupom analizira i objasni vidljive i skrivene dimenzije društvenog fenomena korupcije. Udžbenik je baziran na nastavnom planu specijalističkog kursa koji Centar i Institut organizuju u Beogradu već 4 pune godine. Krajem ove godine, deseta generacija specijalizanata će diplomirati na kursu iz savremene antikorupcijske metodologije.
AB  - Security Policy Group of the Management Centre has published book Korupcija (Corruption) — the only textbook in anticorruption methodology in the Balkans. The book is in Serbian and it is over 500 pages long, with contributions by the major authors in the area in Serbia and Montenegro. The topics covered include conceptual, institutional, political, methodological (both strategic and tactical), and ethical aspects of fighting corruption. The textbook is based on the curriculum of the Security Policy Group anticorruption course that has been traditionally running for 4 years in Belgrade, in cooperation with the Institute for Criminological and Sociological Research.
PB  - Beograd: Centar za menadžment i Institut za kriminološka i sociološka istraživanja
T1  - Korupcija
ER  - 
@book{
author = "Radovanović, Dobrivoje and Bulatović, Aleksandra",
year = "2005",
abstract = "Korupcija je knjiga Grupe za bezbednosnu politiku Centra za menadžment u oblasti borbe protiv korupcije i organizovanog kriminala, objavljena u saradnji sa Institutom za kriminološka i sociološka istraživanja. Korupcija je prvi udžbenik na prostoru Balkana koji nastoji da multidisciplinarnim pristupom analizira i objasni vidljive i skrivene dimenzije društvenog fenomena korupcije. Udžbenik je baziran na nastavnom planu specijalističkog kursa koji Centar i Institut organizuju u Beogradu već 4 pune godine. Krajem ove godine, deseta generacija specijalizanata će diplomirati na kursu iz savremene antikorupcijske metodologije., Security Policy Group of the Management Centre has published book Korupcija (Corruption) — the only textbook in anticorruption methodology in the Balkans. The book is in Serbian and it is over 500 pages long, with contributions by the major authors in the area in Serbia and Montenegro. The topics covered include conceptual, institutional, political, methodological (both strategic and tactical), and ethical aspects of fighting corruption. The textbook is based on the curriculum of the Security Policy Group anticorruption course that has been traditionally running for 4 years in Belgrade, in cooperation with the Institute for Criminological and Sociological Research.",
publisher = "Beograd: Centar za menadžment i Institut za kriminološka i sociološka istraživanja",
title = "Korupcija"
}
Radovanović, D.,& Bulatović, A.. (2005). Korupcija. 
Beograd: Centar za menadžment i Institut za kriminološka i sociološka istraživanja..
Radovanović D, Bulatović A. Korupcija. 2005;..
Radovanović, Dobrivoje, Bulatović, Aleksandra, "Korupcija" (2005).

Etička odgovornost u pravnom zastupanju

Bulatović, Aleksandra; Radovanović, Dobrivoje; Fatić, Aleksandar

(Beograd : Institut za kriminološka i sociološka istraživanja i Centar za menadžment, 2005)

TY  - CHAP
AU  - Fatić, Aleksandar
PY  - 2005
UR  - http://rifdt.instifdt.bg.ac.rs/123456789/475
PB  - Beograd : Institut za kriminološka i sociološka istraživanja i Centar za menadžment
T2  - Korupcija
T1  - Etička odgovornost u pravnom zastupanju
SP  - 377
EP  - 392
ER  - 
@inbook{
editor = "Bulatović, Aleksandra, Radovanović, Dobrivoje",
author = "Fatić, Aleksandar",
year = "2005",
publisher = "Beograd : Institut za kriminološka i sociološka istraživanja i Centar za menadžment",
journal = "Korupcija",
booktitle = "Etička odgovornost u pravnom zastupanju",
pages = "377-392"
}
Bulatović, A., Radovanović, D.,& Fatić, A.. (2005). Etička odgovornost u pravnom zastupanju. in Korupcija
Beograd : Institut za kriminološka i sociološka istraživanja i Centar za menadžment., 377-392.
Bulatović A, Radovanović D, Fatić A. Etička odgovornost u pravnom zastupanju. in Korupcija. 2005;:377-392..
Bulatović, Aleksandra, Radovanović, Dobrivoje, Fatić, Aleksandar, "Etička odgovornost u pravnom zastupanju" in Korupcija (2005):377-392.